พี่แตน พี่สะใภ้ ผู้น่าสงสาร 2

พี่แตน พี่สะใภ้ ผู้น่าสงสาร 2

หลังจากคืนที่ตื่นเต้นนั้นผ่านไป... ในตอนเช้า ผมตื่นเนื่องจากพี่แตนเป็นคนปลูก แกเขย่าตัวผม และบอกว่า "แต่งตัว ชล ไปโรงเรียนนะเดี๋ยวสาย" ผมได้แต่พยักหน้า และงุนงง สับสน เนื่องจากการนอนดึก คิดไปว่า เมื่อคืนนี้ มันเกิดขึ้นจริงไหม หรือเป็นแค่การมโนคิดไปเองของผม ส่วนทางพี่แตน แกก็ดูปกติ ไปหุงหากับข้าวเตรียมเสื้อผ้าชุดนักเรียนให้ผม จนผมได้เข้าไปอาบน้ำ สังเกตุดูร่างกายตนเอง พบคราบสีขาวจางไปเต็ม กระดอ และพวงไข่ของผม จึงรู้ได้ว่า เหตุการณ์เมื่อคืน ล้วนคือความจริง เรื่องที่จับนม ล้วงหี และขึ้นไปนอนทับ เอาปลายกระดอเฉี่ยวหีของพี่เเตนไปมา จนมีน้ำออก รู้สึกประหลาดปลื้มๆดีใจอย่างไรพิกล จนเมื่ออาบน้ำเสร็จก็มาแต่งชุดนักเรียน ที่พี่แตนเตรียมไว้ให้ หลังทานอาหารเช้าเสร็จ ก็ซ้อนรถมอเตอร์ไซค์ ให้พี่แตน พาไปส่งที่โรงเรียน จังหวะตอนซ้อน ก็มีความ

พี่แตน พี่สะใภ้ ผู้น่าสงสาร 1

พี่แตน พี่สะใภ้ ผู้น่าสงสาร 1

แนะนำตัวสักนิดครับ ผมชื่อ ชล ปัจจุบันอายุเข้าหลักสามแล้ว เป็นคนจังหวัดนครราชสีมาแต่อยู่นอกตัวจังหวัดมาค่อนข้างไกล อันนี้ เรื่องเกิดตั้งแต่ผมยังเป็นเด็ก อายุ9จะ10ขวบอยู่ ป.3 พี่ชายผมชื่อ พี่เชน เป็นคนสูงขาวหน้าตาดีเนื่องจากมีเชื้อสายจีน ออกค่อนข้างจะเกเรไปสักหน่อย เขาแต่งงาน ตอนอายุ 17ปีอยู่ม.5 คือแอบไปมีอะไรกับผู้หญิง ชื่อพี่แตน อายุเท่ากันแต่อยู่คนล่ะโรงเรียน พี่แตน เป็นผู้หญิงตัวเล็กๆสูงประมาณ155 ซ.ม ผิวคล้ำ แต่หน้าตาดูมีสเน่ห์ ชวนมอง หลังจากนั้นไม่นานครอบครัวผู้หญิงจับได้และจะเอาเรื่อง พ่อแม่ผมเลยเลยต้องไปสู่ขอตบแต่งพี่แตน เข้ามาอยู่ที่บ้านผม ที่บ้านของเรานั้นอยู่ติดถนน เป็นบ้านไม้คล้ายๆห้องแถว แต่ทั้งแถว3ห้องนั้นเป็นตัวบ้านเราทั้งหมด ที่บ้านผมอยู่ในฐานะปานกลางไม่ได้ร่ำรวย แต่ก็ไม่ได้ยากจน หลังจากแต่งงาน พี่ชายก็เลยออก

ตราบเท่าที่ยังมีชีวิต ตอนที่ 99

ตราบเท่าที่ยังมีชีวิต ตอนที่ 99 “สัญญานแห่งการนับถอยหลัง” 

 “90 วันบนโลกมนุษย์...สำหรับเทพบดีเช่นเราช่างแสนสั้นประดุจลัดนิ้ว” “พญาหงส์กล่าวถูกต้องแล้ว...นั่นคือความจริงแห่งกฎธรรมชาติ” “พวกเจ้าจะทำอย่างไรต่อไป?” “ลบความทรงจำ” “แม้จะลบแต่สมควรเหลือบางสิ่งไว้” “มิเช่นนั้นจะเกิดความโกลาหล” “เหตุการณ์เมื่อยามเที่ยงวันจะยังคงอยู่แต่คำพยากรณ์จักเลือนหาย”) “ฮิๆๆๆๆๆ” “เด็กที่ไหนมาส่งเสียงหัวเราะกลางดึก?...อืม--...คงจะมาเล่นซนกันแหละ” (!?) “เฮ่ย!!!...บ้านเรามีเด็กที่ไหน?” ...ผมลุกออกจากเตียงทันทีเพราะบ้านนี้ไม่มีเด็กเล็กสักคนเดียวแล้วจะมาวิ่งเล่นกันได้ยังไงแถมดึกดื่นป่านนี้!?...พอเดินตามเสียงไปทางด้านหลังบ้านก็สังเกตเห็นกระรอกสองตัวนั่งอยู่บนรั้ว...ตัวหนึ่งสีขาวตัวหนึ่งสีดำมองผมตาแป๋วท่าทางเชื่องไม่น้อยทีเดียว... “น่ารัก...มาจากไหนนี่...ในครัวมีนมมั้ย?” (แต่ค่ำป่านนี้จะกินหรือ?) “หนูไม่กิน” “ไม่กิน” “!!!!” (กะ...กระรอกพูดได้?) “ลืมกัน

ตราบเท่าที่ยังมีชีวิต ตอนที่ 98

ตราบเท่าที่ยังมีชีวิต ตอนที่ 98 “ผู้ไม่เคยรักใครอย่างแท้จริง!?” 

“ทำนายโชคชะตา?” “ลองดูมั้ย?” “นั่นเด็กไม่ใช่รึไง?” “คงเป็นลูกหมอดูมานั่งเฝ้าร้านแทนมั้ง?” “แล้วเครื่องมือหนังสือตำราอะไรก็ไม่เห็นมีสักอย่าง” “แต่ไม่เห็นมีใครอีกเลย...กูว่าใช่เด็กคนนั้น” “เอาจริงเรอะ?” “ลองดูก็ไม่เสียหายอะไร...ให้ทำนายดูว่าช่วงนี้เราจะทำมาค้าขึ้นหรือเปล่าน่าจะดี” “โจรย่องเบาเนี่ยนะ?...มึงก็พูดให้ดูดี” “เหอะน่า--...หนู...ที่นี่รับดูดวงใช่หรือเปล่าจ๊ะ?” “...........................................................” “ทำไมต้องเอาผ้าปิดหัวด้วยวะนั่น?” “ชี่!!” “ท่านเห็นเรา?” “ก็เห็นน่ะสิ...หนูถามแปลกๆนะ” “หามิได้...เราเพียงจะบอกว่าท่านทั้งสองนี้โชคดีแล้ว” “...โชคดี?” “เมื่อท่านทั้งสองเห็นเราก็ถือว่ามีวาสนาอย่างไรเล่า” “พูดแปลกแฮะเด็กคนนี้...ตกลงหนูคือหมอดูใช่มั้ย?”

ร้อนฤทธิ์พิศวาส

ร้อนฤทธิ์พิศวาส
โดย ศ. ศิวะลึงค์

          ค่ำวันหนึ่ง ณ บ้านของนิธินันท์ พนักงานบริษัทเอกชนระดับบริหารด้านการตลาด สาวใหญ่วัย ๔๔ ▪!!! ว๊าย!!! “แกจะทำอะไรหน่ะ” นิธินันท์ ตวาดปฐมพร ลูกชายวัย ๑๗ ของหล่อน เมื่อปฐมพร เข้ามากอดหล่อน ที่อยู่ในชุดนอนสีขาวบาง ปฐมพร ยังคงกอดแม่ของเขาต่อไป พร้อมกับพูดว่า “มาถึงขั้นนี้แล้ว แม่ไม่ต้องมาอายผมหรอกครับ คืนนั้นหน่ะ เราได้เห็นตับไตไส้พุงกันล่อนจ้อนหมดแล้วนะ” หล่อนนึกไปถึงเหตุการณ์ในคืนนั้นที่ไม่อาจจะลืมได้เมื่อ ๖ เดือนก่อน ที่ไอ้โจรชื่อ “บังมุด ” กับ “บังมาน” ได้บุกเข้ามาปล้นบ้าน แถมหล่อนถูก“บังมุด ” กับ “บังมาน” เย็ดทั้งหีทั้งตูดแบบดุเดือดรุนแรง แล้วต่อด้วยการบังคับให้ปฐมพรเย็ดกับหล่อนอย่างวิตถารแบบเดียวกับที่โดน“บังมุด ”กับ “บังมาน” เย็ดทั้งหีทั้งตูด จนเจ็บแสบระบม ต่อหน้าวิโรจน์ผัวของหล่อน แม้ว่าในใจลึกๆนั้นหล่อนก็มีความเงี่ยนอยากโดนเย็ดแบบนี้มานานแล้ว ทั้งหล่อนและวิโรจน์ต่างอับอายกับเรื่องที่เกิดขึ้นจนมองหน้ากันไม่ติดและไม่พูดถึงมันอีกเลย ทั้งครอบครัวต้องย้ายบ้านเข้ามาอยู่ในเมือง แม้ว่าจะคับแคบกว่าบ้านเก่าถึงเท่าตัว เพราะรู้สึกไม่ปลอดภัยที่จะอยู่บ้านเก่าชานเมือง วิโรจน์ขอย้ายตัวเองไปทำงานในสาขาต่างประเทศ เหลือเพียงหล่อนกับปฐมพรที่ยังอยู่บ้านเดียวกัน ปฐมพรยังคงกอดนิธินันท์แน่นไม่ยอมปล่อย ซึ่งเขาก็รับรู้ได้ถึงความเงี่ยนของแม่เขา ที่แม้จะ

รัญจวนรัก ตอนที่ 17

รัญจวนรัก ตอนที่ 17
โดย Shawping

หลังอาหารเช้า..พ่อแม่ของแป้งและหมอก้องออกไปทำงานแล้ว ตอนบ่ายแป้งชวนฝนกับเจนนี่ออกไปเดินช็อปปิ้ง โจ้กับแจ็คอยู่บ้านเล่นเกมส์ที่โจ้เอาติดมาด้วย ระหว่างขับรถไปพารากอน วารินก็โทรเข้ามาหาแป้งว่าเธอถึงกรุงเทพแล้ว แป้งเลยเรียกเธอให้นั่งแท๊กซี่มาเจอกันที่พารากอน.. แล้วสี่สาวก็เข้าห้างฯเดินช๊อปปิ้งเลือกซื้อชุดว่ายน้ำ วารินดีใจได้ไปเที่ยวกับพวกแป้งอีกครั้ง แป้ง. “รินไปกันกี่คนค่ะ แป้งจะได้จัดเรื่องที่พัก” วาริน. “รินจะไปคนเดียว เดี๋ยวคืนนี้จะโทรไปชวนพี่พจน์ด้วย” แป้ง. “แล้วพี่ต้อยเค้าไปด้วยเหรอป่าว” วาริน. “ไม่ให้ไปหรอกค่ะ เดี๋ยวพี่พจน์เค้าก็หาทางได้เอง แล้วอีกอย่างพี่ต้อยอาจจะดีใจด้วยซ้ำ” แป้ง

รัญจวนรัก ตอนที่ 16

รัญจวนรัก ตอนที่ 16
โดย Shawping

แป้ง. “ป่านนี้สองคนนั้นคงทะเลาะกันใหญ่แล้วแน่ๆ” วาริน. “สมน้ำหน้า อยากจ้องนมเราสองคนดีนัก” ฝน. “แต่น้องรินก็ไม่ควรไปยั่วยวนเค้าถึงขนาดนั้น” เจนนี่. “เจนนี่ว่ารินเค้าอยากโชว์เต้านมเค้ามากกว่า” วาริน. “แหม๊..เจนนี่ รู้ใจรินซะจริงๆ มันตื่นเต้นดีออก” แป้งตีแขนรินเบาๆ เธอขำในสิ่งที่วารินทำ แล้วสี่สาวก็เดินออกจากห้างฯกลับบ้าน ตลอดเวลาที่เดินช็อปปิ้งอยู่ในห้างฯ พวกเธอเป็นจุดสนใจให้คนมองตลอดทางโดยเฉพาะพวกหนุ่มๆ....พอถึงรีสอร์ทพวกเธอก็เดินตรงไปที่บ้านพักเพื่อเอาขนมมาฝากพวกคุณพจน์ คุณพจน์. “ไปเหมาห้างกันมาอีกแล้วเหรอ” พูดจบเค้าก็จ้องมองความสวยเซ็กซี่ของทั้งสี่สาว วารินเดินไปตรงหน้าเค้าแล้วก้มลงหอมแก้มเค้าทำให้คอ

รัญจวนรัก ตอนที่ 15

รัญจวนรัก ตอนที่ 15
โดย Shawping

...ที่บ้านพัก หลังจากที่ต้อยออกจากห้องน้ำ เธอใส่ชั้นในแล้วก็สวมชุดนอนหยิบเสื้อคลุมสีดำยาวเลยเข่ามาใส่ แล้วไปยืนหน้ากระจกฉีดน้ำหอมแล้วสำรวจตัวเอง แต่แล้วเธอก็เปลี่ยนใจแก้ผ้าออกหมด แล้วใส่เสื้อคลุมตัวเดียว แล้วผูกสายรัดเอวไว้หลวมๆ เธอมองตัวเองในกระจกอีกครั้งแล้วก็ยิ้มให้ตัวเอง จากนั้นก็เดินออกจากห้องไปนั่งข้างๆเจตน์ที่กำลังดื่มไวน์อยู่ แล้วเอื้อมมือไปหยิบแก้วรินไวน์ สาบเสื้อคลุมก็เปิดอ้าออกจนเจตน์มองเห็นเต้านม เธอหยิบแก้วไวน์ขึ้นแล้วยกชนแก้วกับเจตน์ ต้อย. “ดื่มให้เมาจะได้หลับสบาย ยิ่งต้องนอนคนเดียวด้วย กว่าคุณพจน์จะกลับมาคงดึกมาก” เจนต์. “รินก็เหมือนกัน สงสัยคืนนี้คงนอนที่ห้องคุณแป้ง เห็นคุยถูกคอกันมาก” ต้อย. “รินไม่กลับมานอนด้วย แล้วเจตน์ไม่เหงาเหรอ” เจตน์. “ก็เหงาครับ” ต้อย. “แล้วทำไมไม่ขึ้นไปนั่งดื่มกับ

รัญจวนรัก ตอนที่ 14

รัญจวนรัก ตอนที่ 14
โดย Shawping

วาริน. “พี่พจน์ขา รินรอเวลานี้มานานแล้ว..ซี๊ดดส์..รินเสียวจังเลยค่ะ..อุ๊ยส์..ซีดดส์” เธอกระเด้าแรงขึ้น คุณพจน์. “พี่ก็เหมือนกันจ๊ะ..อุ๊ยยส์....ซี๊ดดส์..เสียวเหลือเกิน” วาริน.. “พี่พจน์จะเสร็จแล้วยัง..รินไม่ไหวแล้วนะ เสียวเหลือเกิน..โอ๊ย..ไม่ไหวแล้ว..รินเสร็จแล้ว” เธอโหมกระเด้าเค้า คุณพจน์ก็กระเด้งสวนขึ้นมา รินเงยหน้าครางซี๊ดส์ด้วยความเสียว น้ำเงี่ยนแตกออกมา คุณพจน์. “น้องรินกระเด้าแรงๆ เย็ดพี่แรงๆเลย พี่ไม่ไหวแล้ว น้ำแตกแล้ว” วารินถึงแม้จะน้ำเงี่ยนแตกแล้วแต่เธอก็ยังทนกระเด้าต่อจนน้ำเงี่ยนคุณพจน์พุ่งใส่รูหีเธอ แล้วก็เธอก็ล้มลงไปฟุบกับอกเค้าหอบหายใจ เหนื่อยอ่อน แต่ในรูหีก็ยังขมิบตอดควยเค้าอยู่ สักพักวารินก็ยกก้นขึ้นให้ควยเค้าหลุดออกมา น้ำ

รัญจวนรัก ตอนที่ 13

รัญจวนรัก ตอนที่ 13
โดย Shawping

จากนั้นฝนก็ขับรถไปส่งโจ้ที่โรงเรียนโดยมีพวกแป้งตามไปส่งด้วย พอส่งโจ้เข้าโรงเรียนแล้ว ก็พากันเข้าเมืองไปช็อปปิ้งในห้างฯ สามสาวเข้าซุปเปอร์ซื้อของกินเล่นกับไวน์ชั้นดีอีกลังราคาเกือบสองหมื่นตามประสาคนรวย ส่วนหมอก้องกับแจ็คนั่งรอที่ร้านกาแฟหรูในห้าง เจนนี่เดินคล้องแขนแป้ง โดยมีฝนเข็นรถเข็นตามหลัง พอเดินผ่านแผนกผักสวนครัว แป้งหยิบมะเขือยาวลูกใหญ่มาก ยื่นไปที่หน้าฝนแล้วยิ้ม ฝน. “บ้าจัง หีแหกกันพอดี” แต่กลับคว้ามะเขือยาวจากมือแป้งใส่รถเข็น สามสาวหัวเราะกันใหญ่ พอจ่ายเงินเสร็จแป้งก็โทรเรียกสองหนุ่มให้มาช่วยถือของขึ้นรถ แล้วก็พา