กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 10

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 10
โดย saradio

สามสี่วันที่ชาวญี่ปุ่น ตะเวนไปตามเกาะต่างๆชมทะเลอันดามันของประเทศไทย เมื่อถึงรีสอร์ทตามเกาะต่างๆ ก็เข้าพักค้างคืนส่วนผมกับลุงแขกก็นอนรอกันบนเรือ พอวันต่อมาระหว่างที่เรือแล่นอยู่กลางทะเลเพื่อจะไปอีกเกาะหนึ่งกลับเห็นเรือเร็ววิ่งตามหลังมา แล้วก็เร่งขึ้นมาตีคู่ คนบนเรือนั้นนับได้ 5 คนแล้วคนหนึ่งทำสัญญาณมือให้หยุดเรือ ลุงแขกกับผมต่างสงสัย ลุงแขกจึงชะลอเรือลง ผมรู้สึกว่าไม่ชอบมาพากลจับจ้องมองสังเกตตลอด จนเห็นคนบนเรือเร็วนั้น ชักปืนกลมืออูซี่ออกมาแอบแนบข้างตัวรู้ได้ทันทีว่า ไอ้คนบนเรือเร็วไม่ประสงค์ดีแน่ ผมชี้ตะโกนบอกลุงแขก ว่า "พวกมันมีปืน" ลุงแขกตกใจ แต่ยังตังสติได้ดี รีบเร่งเครื่องหนีหักหัวเรือทิ้งโค้ง90 องศา จนลำเรือเอียง คนบนเรือเร็ว

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 9

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 9
โดย saradio

พอหลังจากที่เราตกลงไปทะเลกันอาทิตย์หน้าแล้วทั้งกลางและแอนต่างตื้นเต้นกระดี๊กระด๊ากันอย่างมากต่างก็ไปซื้อชุดว่ายน้ำเล่นน้ำทะเลกันคนละชุด 2 ชุด แต่ละชุดก็แสนจะหวือหวามองแล้วน้ำลายจะไหล พอใส่แล้วอยากจะล่อทั้งคู่ค่าชุดจริงๆก็ติดที่ว่าพวกเธออาทิตย์นี้ต้องทำงานเคลียร์คิวที่จองพวกเธอเอาไว้ให้หมดขืนผมล่อไป 2สาวหมดแรงก็ไม่ต้องไปรับแขกกันพอดี แล้วในที่สุดก็ถึงวันที่เราจะไปทะเลกันทุกคนดูเบิกบานและตื้นเต้นกันมาก โดยเฉพาะ สองสาว วุ่นวายแพ็กเป้กระเป๋ากันแต่เช้าพอเสร็จแล้วก็พากันออกจากบ้านไปสถานีรถไฟ ตอนนั้นเรายังไม่ได้ซื้อรถยนต์เพราะเห็นว่าไม่จำเป็นในชีวิตประจำวันของพวกเราซึ่งใช้มอเตอร์ไซด์สะดวกกว่า ทีนี้พอจะไปเที่ยวที่ไกลๆก็ต้องอาศัยรถทัวร์ รถไฟรถประจำทางนี่แหละ ก็นั่งจากข่อนแก่นเข้ากรุงเทพต่อจากกรุงเทพลงใต้เพื่อจะไป

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 8

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 8
โดย saradio

หลังจากที่พวกเราลาแยกจากนางชีวิตพวกเรา ผม กลาง และแอน ยังคงเดินต่อไปตามเส้นทางคาวโลกี เพียงแต่เริ่มมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นตามลำดับเนื่องจากกลางไม่ต้องแบกภาระต่างๆของพี่น้องอีกแล้ว แล้วเธอก็มาช่วยแอนปลดหนี้ให้ครอบครัวจนหมดทั้งสองคนนี้บางทีก็ทะเลาะกันเถียงกัน แต่เอาเข้าจริงก็เป็นเพื่อนคู่ทุกข์คู่ยากที่ฝ่าฟันสู้ชีวิตมาด้วยกันและรักกันเหมือนเป็นคนในครอบครัว จนเมื่อกลางช่วยแอนใช้หนี้ให้ที่บ้านได้หมดภาระพวกเธอมันก็หมดไป เหลือเพียงแต่เก็บเงินเพื่อสร้างตัวเองเท่านั้น ซึ่งใจจริงๆ ผมอยากให้พวกเธอเลิกทำด้วยซ้ำเพราะตอนนี้กลางไม่ใช่แค่เมียผมคนเดียว แอนก็เหมือนเมียผมไปด้วยอีกคนแม้ผมจะไม่เคยรักเธอตั้งแต่ที่แรก แต่การที่เธอยอมให้ผมเย็ดได้ทุกครั้งตามที่ต้องการแถมไม่ยอมไปมีแฟนเป็นของตัวเอง มันก็เหมือนยอมเป็นเมียผมแบบกลายๆ นั่น

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 7

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 7
โดย saradio

หลังจากที่ผมปลดปล่อยพันธะทางใจที่มีต่อนางออกไปแล้วผมก็เริ่มปล่อยให้ชีวิตผมเป็นไปตามเส้นทางที่มันควรจะเป็นถ้าชีวิตผมมันถูกลิขิตให้ต้องหากินกับผู้หญิง ผมก็ปล่อยให้มันเป็นไปแต่ถ้าไม่ใช่เดี๋ยวดวงผมมันก็พาผมไปทางอื่นเอง และที่สำคัญผมเลิกหงุดหงิดเวลาไปส่งกลางให้ลูกค้าเย็ดเพราะผมเริ่มปลงทุกอย่าง และคิดว่า ถ้าชีวิตเธอมันถูกลิขิตให้กลางต้องมาเป็นกระหรี่แล้วถ้าผมจะรักเธอ ผมก็ต้องยอมรับในสิ่งที่เธอเป็นให้ได้ไม่อย่างนั้นผมก็คิดไม่ตกอยู่เรื่อยๆ เป็นทุกข์ใจเปล่าๆ ตอนนี้ผมก็รอรับกลางอยู่หน้าโรงแรมเธอเดินลงมาพร้อมแขก และหอมแก้มลากัน รอจนแขกไปขึ้นรถเก๋งคันหรู ออกไปก่อนกลางจึงค่อยมาหาผม เธอขึ้นซ้อนท้ายมอเตอร์ไซด์ที่ผมสตาทร์รอเมื่อผมออกตัวเธอก็กอดเอวผมอย่างแนบแน่น สักพักเธอจู่ๆก็หัวเราะเหมือนนึกเรื่องอะไรขึ้นได้ บอกผมว่า "ฮิฮิ ..พี่ใหญ่ แขกเมื่อกี่ให้พิเศษกลางตั้ง พันนึงแหนะ มันบอกว่าไม่เคยเย็ดใครมันส์ขนาดนี้มาก่อนเลย" ผมเลยยิ้มน้อยๆบอกว่า "บอกแล้วผู้ชายชอบแบบนี้ทุกคนแหละ ชอบผู้หญิงมีลีลายั่วยวนปลดปล่อย

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 6

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 6
โดย saradio

ผมเองก็ห่างเหินจากการได้สัมผัสกายผู้หญิงอย่างใกล้ชิดมาเนินนานกลัวตัวเองจะหักห้ามใจไม่อยู่ เลยเอามือออกจากเอวเธอ กลางกลับบอกผมว่า "พี่เอามือออกทำไม กลางกำลังสบายเลย" เธอบอกทั้งทีหลับตานอนหนุนตักผมอยู่ ผมจึงบอกว่า "พอดี พี่ปวดท้อง เดี๋ยวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ" แล้วขยับตัวเองให้เธอลุกขึ้น กลางก็ไปนอนหนุนหมอน ส่วนผมก็ไปเข้าห้องน้ำไปสงบสติอารมณ์ของตัวเองก่อน ขนาดชักว่าวทิ้งออกไปสามน้ำติดๆกัน น้ำออกมาเป็นถ้วยควยผมยังไม่ยอมสงบต้องนั่งสงบจิตสงบใจในห้องน้ำนานเป็นชั่วโมงพอออกมา กลางก็หลับไปแล้ว เธอหลับยาวจนถึงเย็นโดยมีผมนอนอยู่ข้างๆ เพราะหอผมมันเล็กและก็มีแค่เตียงเดียวแคบๆเธอตื่นมาเพราะเสียงโทรศัพท์ดัง และพาให้ผมรู้สึกตัวตื่นด้วยผมได้ยินเธอคุยโทรศัพท์เหมือนคุยกับเพื่อนชื่อแอนท่าทีเธอร้อนใจมากก่อนวางโทรศัพท์ เธอเหมือนมีเรื่องยุ่งยาก แล้วตัดสินใจปลุกผมทั้งที่ตอนนั้นผมรู้สึกตัวแล้ว "พี่ใหญ่ ไปกับกลางก่อนได้มั๊ย พอดีแอนมันมีเรื่องหนะ" "เรื่องอะไร" ผมถามอย่าง น้ำเสียงคนเพิ่งตื่น "แขกมันเบี้ยว ไม่ยอมจ่ายค่าตัว แถมกล่าวหาว่ามันขโมยกระเป๋าตังจะทำร้ายมันอีก" ผมเลยต้องรีบลุกขึ้น ไปกับ

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 5

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 5
โดย saradio

การได้กลับบ้านเกิดที่จากมานานๆมันทำให้เราหวนคิดถึงอดีต ตอนที่อยู่ที่นั่นไม่ได้และแน่นอนว่าผมก็มีแอบคิดถึงน้าแก้ว ทั้งที่ผมตังใจไว้ว่า จะไม่ยุ่งกับลูกคนอื่นที่ยังอยู่ในความดูแลของพ่อแม่และผู้หญิงที่มีเจ้าของแล้ว ผมต้องสะบัดความคิดที่จะติดต่อหาน้าแก้วทิ้งไปแต่แล้วก็ไม่วายเมื่อผมถึงเชียงใหม่ และกลับไปที่วัดที่อำเภอที่ผมอยู่ หลวงพ่อดีใจที่เจอผมอยู่เหมือนกันทั้งที่คราวก่อนบอกห้ามผมกลับมา แต่นี้เป็นความจำเป็นเพาะต้องมาเกณฑ์ทหารไม่มาก็ไม่ได้ หลวงพ่อก็รู้และเป็นหวงเรื่องนี้อยู่เหมือนกันกลัวผมไม่กลับมารับเข้าการเกณฑ์ แล้วบอกผมว่า "ไอ้ที่คราวก่อนบอกว่า มึงไม่ต้องกลับมาก็เพราะเป็นห่วงอยู่เรื่องหนึ่ง เอ้า เอาไปดูซะ" หลวงพ่อเดินไปหยิบหนังสือพิมพ์เก่าในตู้ให้ผมดูเล่มหนึ่งก็ประมาณครึ่งปีที่แล้ว ชี้ให้ผมดูข่าว ที่ช่องหนึ่ง หัวข่าวว่า ผัวหึงโหดยิงดับทั้งชู้ทั้ง

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 4

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 4
โดย saradio

ตอนนั้นผมเกิดการลังเลชั่งใจแต่เนื้อแน่นๆที่นอนเบียด และไออุ่นกลิ่นหอมๆอ่อนของสบู่ตรานกแก้ว ก็ทำให้ผมชั่งใจไม่อยู่ เอามือโอบเอวกิ่งไว้ โอ้แม่เจ้า เอวเธอคอดและเนื้อก็แน่นไร้ชั้นไขมันต่างจากน้าแก้ว ลิบลับ มันให้ความรู้สึกใหม่ที่ผมไม่เคยสัมผัสยิ่งระหว่างเอวกับก้น มันให้ความรู้สึกเว้าโค้งดีจริงๆ "กิ่ง แน่ใจเหรอ" ผมกระซิบถามเพื่อความแน่ใจ ไม่ใช่พอผมทำแล้วเธอดันร้องโวยวายผมก็ฉิบหายกันพอดี กิ่งไม่ได้พูดตอบแต่ผงกหน้าทั้งๆที่คว่ำหน้ากับไหล่อยู่ใจผมเต้นตูมตาม พร้อมกับมือที่รุกล้ำเรือนร่างของกิ่งไปเรื่อย จากเอวลงตูดขย้ำเนื้อตูดที่แน่น เธอสวมใส่กางเกงยีนส์ขาสั้นตามไสตล์ของเธอทุกวันซึ่งผมรูสึกว่ามันเกะกะ เพราะขย้ำตูดเธอไม่ได้เต็มที เพราะติดเนื้อผ้ากางเกงยีนส์ "ถอดออกดีมั๊ย" ."ก็ถอดเองสิ" "จะถอดยังไงกิ่งนอนทับมือพี่ข้างหนึ่งอ่ะ" กิ่งดันตัวลุกขึ้นทำเป็นหัวเสียเหมือนรำคาญที่ดูเหมือนผมต้องให้เธอเสนอถึงที่สุดก่อนผมถึงจะยอมทำ แต่เธอก็ถอด เธอปลด

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 3

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 3
โดย saradio

ผมมาถึงตัวจังหวัดก็เกือบมืด อ้อ ลืมบอกว่าผมอยู่เชียงใหม่จังหวัดนี้ที่ตัวเมืองก็คึกคักไม่แพ้กรุงเทพหรอก ผมยังไม่รู้จะไปไหนก็เดินเตร็ดเตร่อยู่ตรงท่ารถขนส่ง กะว่าถ้ามืดก็นอนมันแถวนี้ก่อน เช้าค่อยว่ากัน ระหว่างที่ผมนั่ง งงงวย อยู่กับชีวิตเหมือนคนพเนจรไร้ทิศทาง จู่ๆโทรศัพท์ที่น้าแก้วซื้อให้ก็ดังขึ้นผมคิดว่าน้าแก้วโทรมา แต่เบอร์ก็ไม่ใช่ ผมกดรับอย่างสงสัย "สวัสดีครับ" "เออ.. ไอ้ใหญ่เหรอ นี่กูเอง" เสียงหวนๆ ห้าวๆ ที่คุ้นหูอยู่ทักกลับมา แต่ผมยังนึกไม่ออกว่าใครเลยถามไปอย่างซื่อๆ "กู นี่มันใครครับ" "ไอ้ห่า ก็กูไง พี่จันหนะ มึงจำเสียงกูไม่ได้หรือไง" "อ๋อ พี่จัน ครับๆ จำได้ครับ" ผมตอบไปอย่างดีใจ ที่มีคนรู้จัก โทรหาผมในเวลาแบบนี้เพราะตอนนี้ผมเหมือนตัวคนเดียวโดดๆ "เออ เรื่องของมึงกูรู้แล้ว แก้วมันบอก มันขอให้กูเอามึงไปทำงานด้วยตอนนี้ มึงอยู่ไหน กูจะไปรับ" "จะ จริงเหรอครับเออตอนนี้ผมอยู่ขนส่งที่ตัวเมืองครับ

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 2

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 2
โดย saradio

หลังจากอาบน้ำเสร็จประมาณ15 นาที ก็มีคนมาเคาะห้อง น้าแก้วก็ไปเปิดประตู ก็เห็นผู้ชาย อายุประมาณ 30 เศษ รูปร่างผอมเกร็งผิวดำแดง ใส่เสื้อเชิ้ตลายสก๊อตกางเกงยีนส์รัดรูปแบบพวกไสตล์คาวบอยที่พวกขายของเร่ตามตลาดนัดชอบใส่กันแถมหน้าเหี้ยมด้วย พอพี่จันมองมาทางผมที่นั่งอยู่ขอบเตียงนุ่งผ้าขนหนูตัวเดียวอยู่ผมนี่ใจหวั่นปั้นหน้ารับไม่ถูก รีบยกมือไหว้ พูดว่า สวัสดีครับพี่ที่ชื่อจันก็ยิ้มให้แล้วเดินเข้ามา น้าแก้วก็แซวพี่จันว่า แหมรีบมาเลยนะพี่จันก็บอกต้องรีบมาอยู่แล้ว ของงี้รอช้าได้ยังไงแล้วขอตัวไปอาบน้ำเพราะตัวเหม็นเหงื่อ น้าแก้วก็ส่งผ้าขนหนูให้พี่จันก็ไปเข้าห้องน้ำอาบน้ำ ตอนนั้นผมเหมือนใบ้แดกไม่รู้จะพูดอะไรหรือทำตัวยังไงมันตื่นเต้นไปหมดน้าแก้วก็คงรู้เลยมานั่งข้างๆชวนคุยไปเรื่อยเปื่อยและเอามือล้วงเข้ามาในผ้าขนหนูกำควยผมเล่น ตอนนั้นพี่จันก็ออกมาจากห้องน้ำเห็นควยผมที่ถูกน้าแก้วกำรูดให้อยู่ ต้องร้องโอ้โห "มันใหญ่จริงนี่หว่า อย่างนี้แก้วก็หีบานเลยสิ" น้าแก้วหัวเราะเหมือนชอบใจ แต่ผมกลับยิ้มแห้งๆ ออกอาการเขินๆแล้วพี่จันก็บอกน้าแก้วว่า "แก้ว อมควยน้องให้พี่ดูหน่อยสิ" น้าแก้วก็ยิ้มอย่างอ่อนหวานตาเยิ้ม แล้วขยับตัวลงไปหว่างขาผมแล้วเริ่มลงลิ้นละเลง ก่อนอมควยผมเข้าปาก ผมทั้งเสียวและใจหายวูบ

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 1

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 1
โดย saradio

เขาว่า คนเราเกิดมาอาจจะมีพรมลิขิตชีวิตมาแต่กำเนิดว่าใครจะดำเนินชีวิตไปตามเส้นทางไหน และในการที่ชีวิตเราจะเดินไปตามลิขิตได้อย่างดีนั้น มันจะมีสิ่งหนึ่งที่มนุษย์มีติดตัวมาแต่เกิดด้วย นั้นคือพรสวรรค์ มันเหมือนเป็นตัวช่วยส่งเสริมให้คนไปตามลิขิตชีวิตได้ง่าย ตอนแรกผมไม่ค่อยเชื่อเรื่องพวกนี้หรอก แต่หลังๆ ก็ชักจะไม่แน่ใจ เพราะชีวิตผมบางที่ก็ไม่คิดว่าจะเจอเรื่องที่ไม่น่าเป็นไปได้ แต่ก็เป็นไปแล้ว อะไรประมาณนั้น เริ่มแรกตอนที่ผมเกิด มีคนเอาผมไปทิ้งไว้ที่วัด หลวงพ่อมาเจอผมเข้า ก็สงสารเลยรับเลี้ยงอุปการะไว้ ตอนนั้นหลวงพ่อเห็นผมเป็นเด็กทารกแรกคลอดแต่ดันมีหำใหญ่ที่โดดเด่น ก็เลยหัวเราะเรียกผมเล่นๆ ว่าไอ้หำใหญ่ แต่พอผมโตขึ้นมา จะเรียกผมว่าหำใหญ่ ญาติโยมได้ยินก็จะไม่ดี ก็เลยเปลี่ยนเป็นเรียกเจ้าใหญ่เฉยๆ ไม่มีหำ ผมก็โตมากับวัดเป็นเด็กวัด เรียนโรงเรียนวัด หลวงพ่อมีความตั้งใจจะให้ผม