หลง ภาค 2 ตอนที่ 11

หลง ภาค 2 ตอนที่ 11

ธวัชชัยกับปริษายืนอยู่กลางลานโล่งซึ่งไม่ห่างจากอาคารที่กำลังก่อสร้างนัก พวกคนงานก่อสร้างรวมทั้งไอ้คิงคองยันรายล้อมเธอไว้ บางคนนั่งอยู่ที่โต๊ะไม้ใกล้ๆ อากาศยามค่ำคืนเย็นยะเยือก แต่มีแสงจากหลอดไฟนีออนสองดวงส่องให้เห็นทุกอย่างในลานนั้นอย่างชัดเจน ทั้งสองหนุ่มสาวผู้เคราะห์ร้ายยืนกระสับกระส่าย โดยเฉพาะปริษานั้นมีอาการสั่นอยู่นิดๆ สายตาของพวกคนงานที่มองมายังเธออย่างลวนลามนั้นทำให้เธอหวาดหวั่น ไม่กล้าคาดเดาเลยว่าอะไรจะเกิดขึ้น ในสถานการณ์แบบนี้เธออดไม่ได้ที่จะกุมมือของธวัชชัยไว้ ทั้งๆที่รู้ว่าตอนนี้เขาเองก็ไม่สามารถเป็นที่พึ่งของเธอได้ “มึงเป็นใครไอ้หนุ่ม คราวนี้ อย่าโกหกกูนะ” ไอ้คิงคองตะคอก ธวัชชัยรู้สถานการณ์ของตนเองดี แต่เขาพยายามสงบ

หลง ภาค 2 ตอนที่ 10

หลง ภาค 2 ตอนที่ 10

 กมลวรรณลุกขึ้นยืนตามคำสั่งไอ้เต่า ดวงตากลมโตจ้องมองไปที่มันอย่างวิงวอน “น้องหวานจ๊ะ เคยแก้ผ้าล่อนจ้อนให้ผู้ชายดูมั๊ยจ๊ะ” “โอ้โฮ ถามได้เสียวมากโว๊ยไอ้เต่า”บรรดารุ่นพี่พากันปรบมือ เป่าปาก ดังเฟี๊ยวฟ๊าว กมลวรรณอึกอัก ไอ้เต่าหัวเราะร่าเมื่อเห็นสีหน้าเขินอายของนักศึกษาสาวรุ่นน้อง “อ้อ! คงไม่เคยสินะ ใสๆขี้อายอย่างน้องหวาน จะเคยได้ไง พี่เต่าไม่น่าถามโง่ๆเล๊ยยย” ไอ้เต่าหัวเราะชอบใจ.... แต่แล้วกมลวรรณก็ตอบออกมาด้วยใบหน้าที่แดงระเรื่อ “เคย..ค่ะ..” “ฮ๊าาาาาาา....” เสียงอุทานจากหนุ่มหื่นดังลั่นห้อง... ....ไม่ มีแม้สักคนเดียวที่จะคิดว่าสาวบริสุทธิ์น่ารักไร้เดียงสาอย่างกมลวรรณจะเคย แก้ผ้าให้ผู้ชายดูมาก่อน น้องยุ้ยซะอีกยังจะเป็นไปได้มากกว่า “เมื่อ ไหร่...หวาน...กับใคร...ไปแก้ผ้าให้ใครดู..” ไอ้เต่ายิงคำถามติดๆกัน รู้สึกหึงหวงขึ้นมาตะหงิดๆ ใครกันที่ได้เห็นร่างเปลือยของหวานใจที่มันทึกทักเอาเองว่าเป็นเด็กมัน ‘ระยำแท้ๆ’ รุ่นพี่จอมลามกสบถอยู่ในใจด้วยความโกรธ ทุกคนเงียบ

หลง ภาค 2 ตอนที่ 9

หลง ภาค 2 ตอนที่ 9

สองนักศึกษาสาวปีหนึ่งนอนหอบหายใจอกกระเพื่อม สมองเต็มไปด้วยความมึนงง ยุ้ยพยายามรวบรวมสติ... เกิดอะไรขึ้น? เธอรู้สึกตัวดี แต่ทำไมหมดเรี่ยวแรง พูดไม่ได้ ขยับตัวไม่ได้ แม้แต่จะหันไปมองกมลวรรณก็ยังทำไม่ได้ หัวใจเต้นระทึก สัญชาติญาณบอกให้รู้ว่าเรื่องไม่ดีกำลังจะเกิดกับเธอและเพื่อนรัก “อาจารย์... เป็นไง?” เสียงไอ้เอกถามหมอจัน “อีเด็กสองคนนี่ถูกกูสะกดไว้แล้ว” หมอจันตอบ เสียงฮือฮาของบรรดารุ่นพี่จอมหื่นดังกันขรมลั่นห้อง หมอจันโบกมือให้เงียบแล้วถามไอ้เอก “มึงจะให้พวกมันทำอะไร” ไอ้เอกไม่ทันตอบ ไอ้แมนก็พูดสอดขึ้น “ขอสัมภาษณ์น้องยุ้ยก่อนละกัน อยู่คณะเดียวกันแต่คุยกันนิดเดียวเอง น้องยุ้ยยืนขึ้น” ไอ้ แมนปิ๊งยุ้ยตั้งแต่แรกเห็น ใบหน้าของยุ้ยสวยน่ารัก ผิวขาวเนียนละเอียด แม้จะไม่คมเซ็กซี่แบบน้องแพมแต่ก็มีเสน่ห์ในแบบของเธอ ยุ้ยเป็นเด็กเรียน

หลง ภาค 2 ตอนที่ 8

หลง ภาค 2 ตอนที่ 8

“เอ้าไง! คนไหนจะดูก่อน มาเลย” เสียงหมอจันเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบสงัด กมลวรรณหันไปมองยุ้ย แล้วก็หันไปมองไอ้เต่า เห็นมันพยักหน้าให้ “น้องหวานเข้าไปดูก่อนละกัน พี่ทีหลังก็ได้” ไอ้เต่าพูด กมลวรรณหันมามองยุ้ยอีกครั้ง เธอรู้สึกหวาดกลัวบรรยากาศในห้องขึ้นมานิดๆ แต่ยุ้ยกระซิบเบาๆ “ไม่เป็นไร เดี๋ยวยุ้ยไปนั่งเป็นเพื่อน” กมลวรรณรู้สึกอุ่นใจขึ้นจึงรับคำกับหมอจัน “ดูให้หนูก่อนค่ะ อาจารย์” หมอจันมองมาที่หน้าเธอ หวานรู้สึกสะท้านใจวูบ รู้สึกแววตาของหมอจันมีประกายวาววับ ยิ่งแสงเทียนส่องใบหน้าซีกหนึ่งของหมอจันดูเป็นสีเหลืองวูบวาบทำให้เธอ รู้สึกขนลุกซู่ขึ้นมาทันที “จะดูก็เข้ามาอีหนู” หมอจันเรียกเสียงทุ้มเย็น กมล วรรณค่อยๆคลานไปข้างหน้า บรรดารุ่นพี่ช่วยหลีกทางให้ น้องยุ้ย

หลง ภาค 2 ตอนที่ 7

หลง ภาค 2 ตอนที่ 7

ขณะที่ไอ้คิงคองอุ้มสาวแพมกำลังจะเดินเข้าไปในไซท์งานก็มีเสียงตวาดดังขึ้น "เฮ้ย! หยุด นั่นแกจะทำอะไรวะ" อาจารย์ธวัชชัยนั่นเองที่ตะโกนเรียก สาวแพมเห็นเข้าก็ดีใจ แต่ไอ้คิงคองกำลังหื่น พอมีคนมาขัดจังหวะก็โกรธสุดขีดตวาดกลับเสียงดังลั่น "มึงเป็นใครวะ เสือกมาสอดเรื่องของกู" ธวัชชัยเดินเข้ามาอย่างไม่เกรงกลัว พูดเสียงเรียบ "กูเป็นตำรวจ" ไอ้คิงคองใจหายวาบรีบปล่อยหญิงสาวลงพื้นในทันที "ไม่มีอะไรค่ะ แพมกลับก่อนนะ" แพมพูด แล้ววิ่งข้ามถนนกลับไปที่รถในทันที ไอ้คิงคองรีบพูด "ได้ยินมั้ย คุณตำรวจ เธอบอกว่าไม่มีอะไร ผมขอไปทำงานก่อนนะ" พูดจบมันรีบเดินกลับเข้าไปในไซท์งานทันที ธวัช ชัยไม่สนใจไอ้คิงคอง สายตาจับจ้องมองไปที่ร่างอ้อนแอ้นของสาวแพม เห็นเธอสตาร์ทเครื่อง เสียงดังกระหึ่มแล้วแล่นรถออกไปอย่างรวดเร็ว ธวัชชัยมองตามหลังด้วยแววตาละห้อย เขาอุตส่าห์ช่วยเธอไว้ จะขอบใจกันสักนิดก็ไม่มี คงจะโกรธและเกลียดเขามาก วินาทีนั้นธวัชชัยรู้สึกเจ็บปวด ทำไมเธอจึงเกลียดเขามากขนาดนี้นะ พอรถของแพมลับไปกับสายตา ธวัชชัยก็เดินกลับมานั่งที่

หลง ภาค 2 ตอนที่ 6

หลง ภาค 2 ตอนที่ 6

"ไอ้เชิด หายหัวไปไหนมาทั้งวันวะ" หมอจันเอ่ยทักเมื่อเห็นลูกศิษย์คนสนิทเดินขึ้นมาบนเรือน "มีอะไรหรืออาจารย์" "กูมีนัดกับลูกค้าน่ะซิ ไปไหนก็ไม่บอก ปล่อยให้กูรอ" หมอจันบ่น "แล้วทำไมต้องรอผมล่ะอาจารย์ ทุกทีก็ไปคนเดียวไม่ใช่รึ หรือคราวนี้จะให้ผมไปด้วย" "คราวนี้ไม่เหมือนกันโว๊ย" พูดจบก็หันไปตะโกน "แนน...แนนเอ๊ย ออกมาข้างนอกซิลูก" "จ้ะพ่อ" เสียงหวานๆดังขึ้น พร้อมกับประตูห้องเปิดออกดังเอี๊ยด ไอ้เชิดตะลึงเมื่อเห็นสาวสวยหน้าตาน่ารัก ทรวงอกอวบอัดเกินตัวเดินออกมาจากห้องนอน "อาจารย์" ไอ้เชิดร้อง "มีลูกสาวตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ" สายตาหื่นๆจ้องจับอยู่ที่ใบหน้าสวยน่ารักของสาวน้อย "ไม่ใช่ลูกแท้ๆของกูหรอก ลูกบุญธรรมน่ะ" ไอ้เชิดจ้องหน้าน้องแนนอย่างหลงใหล "อื้อฮือ สวยจริงๆเลย สวยน่ารัก" ไอ้เชิดคราง "นึกอยู่แล้วว่าต้องไม่ใช่ลูกอาจารย์ หน้าตาสะสวยคนละเรื่องกับ

หลง ภาค 2 ตอนที่ 5

หลง ภาค 2 ตอนที่ 5

"เอาละเอาละ หวานไม่จับแขนพี่ก็ได้ เอามือไพล่หลังไว้เลย อย่างนี้ดีมั้ยคะ พี่เต่า" ไอ้เต่าเงยหน้าขึ้นมามอง "อึ๋ยยยย" ดวงตาของรุ่นพี่จอมลามกเบิ่งกว้างแทบจะถลนออกจากเบ้าก็กมลวรรณเอามือไพล่หลังไว้ ทำให้หน้าอกแอ่นก้อนเนื้อกลมๆสองก้อนดันเสื้อนักศึกษาออกมาจนเห็นเป็นลูกโดยไม่ตั้งใจแถมไอ้เต่ายังแอบมองผ่านเข้าไปในร่องเสื้อเห็นผิวเนื้อเนินอกที่ล้นมาจากขอบบราขาวๆอูมๆ ด้วยความชำนาญของไอ้เต่า สามารถคาดคะเนได้ว่าหน้าอกของน้องหวานไม่ใช่เล็กๆเลยท่อนเอ็นของมันดีดผึงตั้งขึ้นมาทันทีทันใด "เย็นไว้เย็นไว้ ลูกพ่อ" ไอ้เต่าปลอบโยนตัวเอง พยายามเอาธรรมมะเข้าข่มกล่าวเสียงแหบแห้ง "เอ้อไม่ต้องถึงขนาดนั้นก็ได้จ้ะ น้องหวาน เอามือวางไว้ปกติเถอะ" กมลวรรณยิ้มทำตามที่มันบอก ไอ้เต่าถอนหายใจเฮือก "น้องหวานอย่าแกล้งพี่ซิที่พี่ชวนวานมานี่เพราะมีเรื่องจะขอร้อง" กมลวรรณเห็นมันพูดจริงจังจึงหยุดแกล้งแล้วถาม "เรื่องอะไรคะพี่เต่า จะให้หวานช่วยอะไร" "คือแหม...น้องหวานอย่าหัวเราะเยาะพี่นะ คือพี่แอบชอบผู้หญิงอยู่คนนึงน่ะ" "ค่ะ?" "แล้วทีนี้พี่ก็อยากจะรู้

หลง ภาค 2 ตอนที่ 4

หลง ภาค 2 ตอนที่ 4

กมลวรรณยกนาฬิกาขึ้นดูบ่ายสามโมงแล้ว อีกตั้งห้าสิบนาทีกว่าที่ยุ้ยจะออกมาจากห้องเรียนวันนี้เธอไม่มีเรียนช่วงบ่ายจึงใช้เวลาว่างในการเดินหาหนังสือในห้องสมุดของมหาวิทยาลัยระหว่างที่รอยุ้ย ขณะเดินดูไปเรื่อยๆสายตาก็ไปสะดุดเอาที่หนังสือเล่มหนึ่ง "20วิธีกำราบผู้ชายเจ้าชู้" "เอ๊ะน่าสนใจ" กมลวรรณพูดกับตัวเอง หยิบหนังสือมานั่งอ่านที่โต๊ะ ขณะกำลังพลิกๆหนังสือก็ได้ยินเสียงผู้ชายทัก "อ้าวน้องหวาน อ่านหนังสืออยู่หรือครับ" กมลเงยหน้ามองก็เห็นชายหนุ่มหน้าตาดีแต่ท่าทางออกจะทะเล้นนิดหน่อย ยืนอยู่ตรงข้างโต๊ะ "อ้าวพี่เต่าเองหรือคะ" กมลวรรณทักตอบรู้สึกแปลกใจที่อยู่ๆพี่เต่าก็มาทักเธอ กมลวรรณรู้จักรุ่นพี่คนนี้เพียงผิวเผินถึงจะเรียนอยู่คณะเดียวกันแต่ก็ไม่ได้สนใจมากนัก กมลวรรณเป็นเด็กเรียนแต่ก๊วนของไอ้เต่าเป็นพวกลูกคนรวยรักสนุกพี่ๆกลุ่มนี้มามหาวิทยาลัยเหมือนกับไม่ได้มาเรียน วันๆคลุกคลีกันอยู่ในกลุ่มออกแนวเกเร วิชาไหนไม่เช็คชื่อก็ไม่เข้าเรียนพวกพี่เต่าจึงเป็นพวกที่ไม่น่าเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วยในสายตาของกมลวรรณ ไอ้เต่าส่งยิ้มที่คิดว่าสุดเท่ห์ให้ "ทำไมวันนี้

หลง ภาค 2 ตอนที่ 3

หลง ภาค 2 ตอนที่ 3

จิรพนธ์แวะไปดูอาการของแนนที่บ้านหมอจันในตอนเย็นพอขึ้นไปบนเรือนเขาก็เห็นแนนสวมเสื้อสีขาว นุ่งผ้านุ่งสีขาวนั่งอยู่ด้านข้างหมอจัน สีหน้าของแนนผ่องใส ยิ้มน้อยๆไม่มีทีท่าร่านผู้ชายแบบเมื่อตอนเช้า ชายหนุ่มดีใจ รีบเข้าไปหาคว้ามือเธอมาจับไว้ "น้องแนนหายแล้วหรือ ดีจริงๆ" จิรพนธ์ร้องด้วยความยินดี แนนมองหน้าเขาด้วยความมึนงงดึงมือออกจากการเกาะกุมของเขา "พี่เป็นใครคะ?" จิรพนธ์อ้าปากค้างจ้องหน้าเธอเหมือนจะสำรวจว่าเธอแกล้งทำเป็นไม่รู้จักเขาหรือไม่แต่เมื่อมองเข้าไปในดวงตาเธอชัดๆเขากลับเห็นแววตาของแนนเซื่องซึมผิดปกติ "นี่พี่จิไง...จิรพนธ์ แนนจำไม่ได้หรือ อย่าล้อพี่เล่นอย่างนี้ซิ" แนนมองจิรพนธ์ด้วยสีหน้าครุ่นคิด "อีแนนมันจำมึงไม่ได้หรอก"หมอจันพูด จิรพนธ์หันขวับมาทันที "ทำไมครับอาจารย์เมื่อเช้าเธอยังไม่เป็นอย่างนี้ เกิดอะไรขึ้น" "กูใช้ว่านผสมเวทย์มนต์

หลง ภาค 2 ตอนที่ 2

หลง ภาค 2 ตอนที่ 2

แพมเปิดประตูเข้ามาในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า เธอปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาออก..ถอดแขวนที่ตะขอ.... แล้วเธอก็รู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อตอนขับรถเข้ามาเธอเห็นนักศึกษาชายมานั่งอยู่ที่ข้างรั้วสนามเทนนิสเต็มไปหมด บรรดานักศึกษาเหล่านี้จะมานั่งคอยเธอเป็นประจำ แพมรู้ว่าพวกนี้ชอบมาดูเธอ มาคอยดูขาสวยๆของเธอ แพมไม่ได้โกรธหรืออาย แต่มันเป็นความภูมิใจเพราะนั่นแสดงให้เห็นว่าเธอป๊อปปูล่าแค่ไหน แต่ความรู้สึกนั้นมันไม่ใช่ความรู้สึกเดียวกับที่กำลังเกิดกับเธอตอนนี้ แพมนึกถึงสายตาของพวกหนุ่มๆที่จะมองดูเธอแล้วมันร้อนวูบวาบไปหมด เธออยากจะให้พวกหนุ่มๆได้เห็นความงามของเธอมากกว่านี้ อยากให้พวกเขารู้ว่าเธองดงามกว่าที่เห็นแค่ไหน แพมยิ่งคิดก็ยิ่งเสียวสยิว ความกระสันต์แผ่ซ่านไปทุกอณูของร่างกายอย่างรวดเร็ว "เกิดอะไรขึ้น เกิดอะไรขึ้นกับเรา" เหงื่อของเธอไหลซึมออกมาบนใบหน้านวลใส ในขณะที่โคกสวาทด้านล่างเริ่มผลิดน้ำเงี่ยนไหลซึมออกมา แพ