ตำนานนักรัก ตอนที่ 98 ตอนจบ

ตำนานนักรัก ตอนที่ 98 ตอนจบ

ขณะที่ผมกำลังจะร้องตอบว่าที่ทำแบบนี้ ไม่ได้ต้องการจะยั่วคุณเจนเลยจริงๆ ผมทำไปด้วยความรัก และความใคร่ล้วนๆ ก็มีเสียงโทรศัพท์มือถือที่คุณเจนที่วางอยู่ข้างตัวดังขัดจังหวะขึ้นเสียก่อน เธอจึงเอื้อมมือเปิดออกดู แล้วทำปากขมุบขมิบบอกผมว่าคุณแม่ จากนั้นจึงขยับตัวลุกขึ้นมาจากตักผม แล้วกรอกเสียงลงไป "ค่ะคุณแม่..มีอะไรหรือคะ.." "............................." "ไม่ขัดข้องหรอกค่ะ...แต่จะไปกันตามลำพังหรือคะ..รอสักครู่ให้เจนเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนได้มั๊ยคะ..." "....................." "คุณแม่..!..." คราวนี้ผมได้ยินคุณเจนตวัดเสียงสูงเรียกคุณแม่ พร้อมอายจนหน้าแดงก่ำ "..............." "ค่ะๆ...." คุณเจนตอบรับอีกครั้ง แล้วกดสายวาง ก่อนจะหันหน้าแดงๆอายๆมาพูดกับผม "คุณแม่จะพาตามาร์คกับเพชรไปเที่ยวพารากอนค่ะ.." คุณเจนพูดเสร็จก็ทรุดตัวลงนั่งตามเดิม แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือ

ตำนานนักรัก ตอนที่ 97

ตำนานนักรัก ตอนที่ 97

"ช่างเถอะ..!..." คุณเจนอ้ำอึ้งอยู่นานเหมือนกำลังจะตัดสิใจพูดอะไรบางอย่างออกมา แต่แล้วเธอก็พูดเพียงแค่ช่างเถอะ..เล่นเอาผมที่ตั้งใจอยากฟัง รู้สึกผิดหวัง รีบเอื้อมมือสองข้างไปคว้าหัวไหล่ทั้งสองของคุณเจนจับเขย่าเบาๆ ก่อนจะดึงเข้ามาหา จนตัวของเธอแนบกับแผงอกกว้างของผม "ก็นายบอกว่า...ไม่มีความหวังอะไรกับผู้หญิงที่แต่งงานมีสามีแล้วไม่ใช่หรือ..ละ..แล้ว..จะมากอดชั้นทำไม ปล่อยนะ..." คุณเจนพูดอึกอักออกมาจากแผงอกผม โดยไม่เงยหน้ามองตา แต่ก็ไม่ได้ดิ้นหนี เพียงแค่บอกให้ผมปล่อยเท่านั้น แต่แทนที่ผมจะทำตามคำสั่งของเธอ ผมกลับกระชับวงแขนรัดแน่นขึ้น จนทรวงอกอวบใหญ่ของเธอแนบกับแผงอกกว้างของผม "ผมไม่ปล่อยหรอกครับ..ผมรอเวลาที่จะได้กอดคุณเจนมาถึง10ปี...มันนานเกินไปแล้ว...มันนานจนผมแทบไม่เป็นผู้เป็นคนเพราะพิษรัก..." ผมพูดเหมือนเพ้อละเมอออกมาเบาๆ พร้อมก้มหน้าลงมาแนบริมฝีปากไปที่โค้งหน้าผากโหนกนูนของเธอ กลิ่นตัวผสมน้ำหอมอย่างดี ระเหยโชยเข้าจมูก จนทำให้ผมหักห้ามใจไม่อยู่ ริมฝีปากร้อนลุ่มไซ้จูบลงมาตามขมับจนถึงดวงตากลมโต และสันจมูกโด่งเล็กๆ แต่ก่อนที่มันจะถึงริมฝีปากบางรูปกระจับ คุณเจนก็ดันตัวผม

ตำนานนักรัก ตอนที่ 96

ตำนานนักรัก ตอนที่ 96

"มะลิพูดจากับคุณเจนเพียงแค่นี้เองหรือครับ..." ผมร้องถามมะลิอีกครั้ง หลังจากที่นอนกอดกกกันอยู่บนเตียงด้วยความเหนื่อยอ่อน "เอ้อ..แค่นี้ค่ะ..." มะลิอึกอักก่อนจะตอบเสียงอุ๊บอิ๊บ แต่ผมรู้ว่าเธอยังบอกไม่หมด เพราะมีอีกหลายประโยคแน่ๆที่มะลิพูดกับคุณเจน ฉนั้นเมื่อมะลิยืนยันว่าเธอพูดแค่นี้จริงๆ ผมก็ขมวดคิ้วเลิกสุง ทำหน้าเหมือนดั่งไม่เชื่อถือ จนมะลิต้องยื่นมือมาลุบหน้า ให้คิ้วผมคลายลง ก่อนจะกระซิบเบาๆว่า "พี่เชื่อใจมะลิเถอะค่ะ...อีกไม่นานคุณเจนต้องใจอ่อนกับพี่แน่ๆ ทั้งมะลิและคุณดากำลังพูดจาหว่านล้อมให้คุณเจนใจอ่อน..แต่พี่ควรไปหาตาเพชรบ่อยๆนะคะ..ไปเล่น ไปคุยกับแกบ้าง จะได้สนิทสนมกัน..." "อ๋อ..เรื่องตาเพชรพี่ทราบดีว่าควรจะทำยังไง ว่าจะบอกมะลิพอดีว่า ช่วงนี้พี่อาจกลับบ้านมืดหน่อย เพราะจะไปเล่นกับลูกเพชรบ้าง.." ผมบอกความตั้งใจไว้แต่แรกให้มะลิรับทราบ

ตำนานนักรัก ตอนที่ 95

ตำนานนักรัก ตอนที่ 95

"น้องเพชรอยากได้น้องสาวน่ารักๆแบบน้องจูนหรือคะ...ถ้างั้นต้องบอกลุงทองดีด้วยสิคะว่า ทำน้องสาวน่ารักแบบนี้ให้ เพชรอีกคน..." มะลิหันไปพูดกับเพชรเสียงหวานๆ แล้วอมยิ้ม ทำเอาคุณเจนร้องเอิ๊ว..อุทานออกมาพร้อมทำหน้าอายๆ พอเธอเหลือบตา มองเห็นว่าผมกำลังยิ้มชอบใจ ก็จิกตาดุใส่อย่างเอาเรื่อง "เอาเถอะจ๊ะลูก..ยายว่าอีกไม่นาน เพชรก็จะมีน้องน่ารักแบบนี้แหละ แต่ว่าตอนนี้ทานข้าวกันได้แล้วจ๊ะ..." คุณดาพูดตัดบทยิ้มๆขำๆ แล้วเอ่ยปากชวนพวกเราทั้งหมดทานข้าวด้วยกัน โดยที่คุณเจนทำได้เพียงนั่งก้มหน้าทานข้าว เงียบๆ นานๆจึงจะเงยหน้าขึ้นมาจากจานข้าวสักที แล้วก็รีบจิกตาดุใส่ เมื่อเธอพบว่าทุกครั้งที่เงยหน้าขึ้นมา จะต้องเจอ สายตาคมกล้าของผมจับจ้องมองยิ้มๆ อยู่ แล้วคืนวันนั้นสิ้นสุดลงหลังจากที่ผมทานข้าวจบ ได้พูดคุยเรื่องราวทั่วๆไปกับคุณดาและสามีของเธออีกเพียงเล็ก

ตำนานนักรัก ตอนที่ 94

ตำนานนักรัก ตอนที่ 94

ผมหันหน้าไปมองมะลิ เหมือนดั่งจะถามเธอทางสายตา ว่านี่น่ะหรือคือคุณเพชร ที่มะลิพูดถึง และคิดว่าเป็นลุกชายผม แต่เท่าที่ผมเห็นนั้น หน้าตาเด็กคนนั้นมันลูกครึ่งชัด ๆ แล้วแว๊บเดียวในความคิด ที่ทำให้ผมใจหายวาบ หรือว่าคุณเจน มีสามีเป็นฝรั่งกันแน่ [ post]"Mark: come to greet , your uncle and aunt , " แต่แล้วคุณดาก็ชิงเป็นฝ่ายพูดขึ้นมา เมื่อแลเห็นว่าผมและมะลิเข้า มาในห้องรับแขกเรียบร้อยแล้ว ทำเอามะลิหันมาทำหน้าเหว๋อๆมาใส่ผม "Yes sir , grandmother" ถ้าผมฟังไม่ผิด เด็กชายรูปร่างผอมสูงคนนี้ชื่อมาร์คต่างหาก ไม่ใช่ชื่อเพชร เมื่อได้ยินเสียงคุณดาผู้เป็นยายแนะนำให้ทำ ความเคารพ เด็กน้อยรีบขยับลุกขึ้นยืน แล้วยกมือไหว้ ด้วยท่าทางเก้ๆกังๆ แล้วพูดภาษาไทยด้วยสำเนียงแปร่งๆออกมา "ซาหวัดดีคร๊าบ..." ผมกับมะลิต่างยกมือรับไหว้ ด้วยท่าทางงงๆ จนคุณดาต้องเป็นฝ่ายแนะนำ

ตำนานนักรัก ตอนที่ 93

ตำนานนักรัก ตอนที่ 93

ความจริงแล้ว การขับรถจากหมู่บ้านของคุณวิ กลับมาบ้านผมนั้น เต็มที่ไม่เกินชั่วโมงก็ถึง แต่วันนี้ผมกลับแกล้งขับรถอ้อม ไปอีกด้านหนึ่ง เผาผลาญน้ำมันเชื้อเพลิงไปเล่นๆ เหมือนคนปัญญาอ่อน ไม่มีอะไรจะทำ จนกระทั่งได้ยินเสียงเรียกเข้า จากโทรศัพท์มือถือดังขึ้นมา จึงหยิบขึ้นมามองหน้าจอ เห็นเป็นภาพถ่ายยิ้มน่ารักของน้องจูนในวัยยังไม่ครบขวบ แต่อวด ฟันซี่เล็กๆขาวสองสามซีผุดขึ้นมาเหมือนดอกข้าวโพด ผมจึงชลอรถ แล้วกดรับสาย ด้วยรู้ว่าเป็นเสียงเรียกเข้าจาก มะลินั่นเอง "มีอะไรหรือครับคุณนายมะลิ.." ผมสัพยอกหยอกเรียกมะลิเช่นนี้เสมอ ไม่ว่าจะอยู่ในอารมณ์ใดก็ตาม "พี่อยู่ไหนแล้วคะ..มะกี้มะลิโทรไปที่ทำงาน คุณสายสมรบอกว่าพี่ยังไม่เข้าออฟฟิสเลย..." ปรกติแล้วน้อยครั้งมาก ที่มะลิจะโทรไปหาผมในที่ทำงาน นอกเสียจากว่าเธอมีธุระรีบด่วนจริงๆ ข้อนั้นผมรู้ดี แต่คราวนี้ กลับโทร

ตำนานนักรัก ตอนที่ 92

ตำนานนักรัก ตอนที่ 92

"พี่มีเรื่องไม่สบายใจใช่มั๊ยคะ..บอกมะลิได้มั๊ยว่าเรื่องอะไร..." มะลิแม่น้องจูนสู้เก็บเก็บคำถามที่เธออยากรู้ รอจนกระทั่งได้เวลานอน จึงขยับตัวเข้ามาเอื้อมมือกอดผมพร้อมลูบไล้ฝ่ามือ นุ่มๆ ไปมาบนแผงอก แล้วเลียบเคียงสอบถาม "ไม่มีอะไรหรอกจ๊ะมะลิ...พี่คงเครียดๆกับงานนั่นแหละ.." ผมตอบอ้อมแอ้มเบาๆ ตาเหม่อมองเพดานห้อง "พี่จะพูดปดหลอกใครก็ได้ แต่พี่หลอกมะลิไม่สำเร็จหรอกค่ะ...พี่กลุ้มใจเรื่องคุณเจนใช่มั๊ยคะ...พี่คิดถึงเธอแน่เลย.." แม้มะลิจะคาดเดา แต่สิ่งที่เธอเดาออกมา มันทำให้ผมสะดุ้งโหยง เพราะมันช่างตรงกับความในใจของผมยิ่งนัก "มะลิ...." ผมลากเสียงเรียกชื่อเมียเบาๆ พร้อมขัดใจเมื่อเธอล่วงรู้ความในใจของผม "ป่านนี้ยังคิดอยุ่อีกหรือว่าพี่คิดถึงคุณเจนอยู่...เรามีน้องจูนด้วยกันแล้วนะ..." เสียงผมเข้มขึ้นนิดหนึ่ง เพราะคิดว่ามะลิยังคงระแวงและหึงหวงผมกับ

ตำนานนักรัก ตอนที่ 91

ตำนานนักรัก ตอนที่ 91

"ดาขอลองอีกครั้งนะคะ..." หลังจากที่ผมเอ่ยปากขอร้องคุณดาให้เลิกโทรไปแล้วไม่ถึงสามนาที คุณดาก็เอ่ยขึ้นมาอย่างไม่ยอมแพ้ แล้วรีบกดหมาย เลขของคุณเจนใหม่อีกครั้งทันที หลังจากผมได้เสียงเสียงตุ๊ดดด..ๆสามสี่ครั้ง ก็ตามมาด้วยเสียงซ่าๆของคุณเจนเบาๆ ทำเอาผมใจเต้นแรงอดตื่นเต้นตามไปด้วย "สวัสดีค่ะแม่..มีอะไรด่วนหรือคะ..โทรหาเจนตั้งหลายเที่ยว..." แม้เสียงพี่ผมได้ยินจากโทรศัพท์ของคุณดา จะซ่าๆดังไม่ชัดเจน แต่เมื่อรู้ว่าเป็นเสียงของคุณเจน ผมถึงกลับฉีกยิ้มด้วย ความดีใจ มันทั้งดีใจและตื่นเต้น จนแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่ อย่ากแย่งโทรศัพท์จากมือคุณดามาพูดเสียเองให้ได้ "ก็ต้องธุระด่วนสิจ๊ะ..ไม่งั้นแม่จะโทรมาดึกดื่นขนาดนี้ทำไม.." "มีใครเป็นอะไรหรือคะคุณแม่..คุณตา..หรือน้องของเจน..เป็นอะไรหรือเปล่า..." คุณเจนรีบถามกลับอย่างร้อนรน เมื่อได้ ยินเสียงคุณดาบอกว่ามีธุระด่วนเยี่ยงนี้ "ไม่ต้องตกใจหรอกลูก ไม่ใช่เรื่องแบบนั้น แค่แม่อยากถามให้ชัดว่า ลูกแต่งงานกับ

ตำนานนักรัก ตอนที่ 90

ตำนานนักรัก ตอนที่ 90

หลังจากที่ผมพามะลิเข้าไปอาบน้ำ และป้อนรสสวาทให้เธอจนเลิกน้อยอกน้อยใจแล้ว มะลิก็นุ่งกระโจมอกด้วยผ้าเช็ดตัว ผืนใหญ่ออกมาแต่งตัวเงียบๆ จนแล้วเสร็จ ก่อนจะเดินออกจากห้อง ผมหันไปคว้าเอวคอดกิ่วของเธอเข้ามากอดพร้อม จูบลาอีกครั้ง จนเธอเปิดประตูห้องเดินลับหายไป ผมจึงหันกลับมายืนเพ่งพิจารณาร่างเปลือยเปล่าของคุณดาที่ยังนอน หลับสนิทอยู่บนเตียง ด้วยความอ่อนเพลีย แม้รูปร่างของเธอยังไม่บุบสลาย แต่ข้างในจิตใจนั้นผมไม่ทราบเลยว่ามันจะ ร้าวรานเพียงใด นึกๆแล้วให้สงสารกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับเธอ คุณดาเหมือนหญิงสาวที่เกิดขึ้นมาเพื่อชดใช้กรรม ที่ผมก็ไม่รู้ว่าเป็นผลกรรมที่ตกทอดมาจากพ่อของเธอ หรือเป็นผลกรรม ที่ติดตามตัวเธอมาจากชาติปางก่อน รักแรกกับพ่อของคุณเจน ก็เกิดขึ้นจากความอยากลองอยากรู้ตามประสาวัยสาวที่อยู่ ตามลำพังที่ต่างประเทศ

ตำนานนักรัก ตอนที่ 89

ตำนานนักรัก ตอนที่ 89

"ขย่มลงมาเลยครับคุณดา.." สิ้นเสียงร้องบอกของผม คุณดาค่อยๆขย่มก้นลงมาเบาๆทันที่ ผมเสียววาบเมื่อปลายท่อนลำจมวูบเข้าไปในกลีบเสียวของ คุณดา กลับไม่พบความรู้สึกว่ามันแตกต่างไปจากเดิมก่อนผ่าตัดเลยแม้สักนิด หลังจากการผ่าตัดมะเร็งที่ปากมดลูกไปแล้ว ร่องสวาทของคุณดาก็ยังสร้างความรู้สึกเสียวซ่านให้กับผมได้แบบเดิม แต่ทว่าพอคุณดาขย่มตามต่อไปจนมิดสุดโคนนั่นแหละผมถึงได้มีความรู้สึกว่ามันไม่เหมือนเดิม เพราะทุกครั้งปลายท่อนลำ ของผมจะกระแทกโดนมดลูกคุณดาจึ๊กๆ เสมอยามที่มันเข้าไปจนสุด แต่คราวนี้กลับไม่มีความรู้สึกแบบนั้น แต่ก็ช่างมันเถอะ ..เพราะถึงอย่างไร ผมก็ยังคงเสียววาบๆได้แบบเดิมยามที่คุณดาขมิบปากร่องรัดท่อนลำเป็นคลื่นๆ พร้อมขย่มลงมาแรงขึ้น ถี่ขึ้น ส่วนมะลินั้น หลังจากที่เธอเสียสละท่อนลำของผมให้กับคุณดาก่อน ก็ขึ้นมานอน