แฟนกู ตอน 7 เธอคือ......
โดย magna67t
แค่โบนัสพยักหน้าเท่านั้น ผมก็กดลำควยผมกลับเข้าไปในตัวเธออีกครั้ง
รอบสองผมไม่ทำให้โบนัสผิดหวัง ผมยืนระยะได้ยาวนานขึ้น ทำให้เกมแห่งความรักของผมกับโบนัสเต็มไปด้วยความสนุกสนาน โบนัสก็ถึงกะผมสองครั้งในช่วง 20 นาที เราไม่ได้อ่านหนังสือกันต่อแล้ว และก็ไม่ได้เริ่มเกมที่สามด้วย เพราะโบนัสเหนื่อยมาก แค่เพียงผมดึงของผมออกจากตัวเธอ โบนัสก็หันมายิ้มและจูบผมอีกครั้งก่อนจะหลับตาลงไป วันเสาร์และวันอาทิตย์ผมก็ไม่ได้ทำอะไรโบนัสอีกเลย เราแค่เพียงกอดกัน จูบกัน เท่านั้น
การสอบสำหรับผมและโบนัสไม่ใช่เรื่องยาก ผมว่าผมทำได้ค่อนข้างดีทีเดียว เราสอบติดๆกันหลายวันและถือว่าหนักเอาการ จนวันศุกร์ที่สอบเสร็จก็มาถึง โบนัสจำได้ว่าวันนี้ผมจะไปเที่ยวกับเพื่อนๆ เธอเดินเข้ามาหาผมเมื่อสอบเสร็จ
|
วันอาทิตย์ที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2564
แฟนกู ตอน 7 เธอคือ......
แฟนกู ตอน 6 ดูหนัง(สือ)
แฟนกู ตอน 6 ดูหนัง(สือ)
โดย magna67t
มันเป็นวันเกิดที่โคตรมีความสุขของผมและของโบนัสด้วย
ผมไม่ได้ซ้ำเติมโบนัสอีก เรากอดกันนอนบนเตียงที่ยังเปียกและเลอะไปด้วยน้ำสารพัด ผมมีความสุขกะโบนัสมากขึ้นอย่างเปิดเผย ผมไม่สนใจคนอื่นอีกแม้กระทั่งไอ้โอม นอกจากโบนัสแล้วผมไม่มีใครอีก ไปไหนก็ไปด้วยกัน กินข้าวก็กินด้วยกัน โบนัสมานอนหอผมมั่ง ผมไปนอนที่ห้องของโบนัสมั่งแล้วแต่สะดวก แต่เชื่อมั๊ยครับ...จากวันนั้นมา ผมก็ยังไม่ได้กลับไปมีอะไรกับโบนัสอีกเลย ถามว่าชอบมั๊ย ผมบอกเลยว่าชอบมาก และอยากให้มันเกิดขึ้นอีก แต่ผมรู้ว่าโบนัสเจ็บมากๆ ผมไม่รู้ว่าครั้งที่สองและครั้งต่อๆไปว่ามันจะเป็นแบบนี้อีกหรือเปล่า และโบนัสอยากให้มันเกิดขึ้นอีกมั๊ย ตามตรงคือ...ผมไม่กล้าขอโบนัสที่จะมีอะไรกันอีก ความเป็นไปของผมกับโบนัสเป็นที่จับตามองของเพื่อนๆมากมายหลายคน และไอ้คนนี้ด้วย...
วันเสาร์ที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2564
แฟนกู ตอน 5 คนแรก
แฟนกู ตอน 5 คนแรก
โดย magna67t
ผมออกจากห้องน้ำพร้อมดึงเสื้อนอนที่เลอะน้ำกามมากมายของผมออก
นี่เป็นครั้งแรกที่ผมเปลือยทั้งตัวต่อหน้าโบนัส เธอเห็นผมแล้วหน้าแดงอดที่จะอายเองไม่ได้ ผมใส่กางเกงในและแต่งตัวเสร็จก็มาเก็บหลักฐาน
“เฮ้อ คราวหน้าก็นอนบนที่นอนเลยนะ ไม่ต้องมาเริ่มที่พื้นก่อน”
“โบนัส เราทำให้นะ..”
โบนัสยิ้ม เอามือมาจับแก้มและแตะบ่าผม
“ไม่เป็นไร ป้องไปดูหนังโป๊มาก่อนนะ”
“หลายทีแล้ว เราไม่สบายใจนะ”
“เรายังไม่ได้มีอะไรกัน เราไม่ได้ล่วงล้ำกันเลย ป้องทำใจให้สบาย”
“สมมติเราอยากเป็นแฟนโบนัส เราจะทำได้มั๊ย”
แฟนกู ตอน 4 (เสียว)เกือบตาย
แฟนกู ตอน 4 (เสียว)เกือบตาย
โดย magna67t
ผมเห็นพี่ผู้หญิงที่เป็นเจ้าหน้าที่คอนโดมาพาโบนัสเข้าไปหลบในห้องลิฟท์
พี่ยามสองคนดึงผมถอยหลังออกมา ส่วนอีกสองคนลากไอ้อาร์มออกไปนอกคอนโด ผมยืนรออยู่ สักครู่ยามคนนึงวิ่งเข้ามาหาโบนัส
“น้องโบนัสเป็นไรมากมั๊ยครับ ไปแจ้งความมั๊ยครับ ผมไปเป็นพยานให้ มีกล้องของเราด้วยครับ”
“ไม่เป็นไรค่ะ หนูขึ้นก่อนนะคะ ให้เพื่อนหนูไปอยู่เป็นเพื่อนนะคะ”
เธอกอดผมตัวสั่น ร้องไห้ตลอดเวลา หน้าเธอแดงเป็นรอยนิ้ว ผมน่าจะชกแม่งไปสักทีสองที ผมโกรธมาก ในชีวิตผมไม่คิดจะทำร้ายผู้หญิงเลย นี่ผมเห็นต่อหน้าต่อตา ผมรู้สึกแย่ที่ผมปกป้องโบนัสไม่ได้
แฟนกู ตอน 3 แฟนมึง
โดย magna67t
ผมเดินออกจากคอนโดของโบนัสเพื่อไปขึ้นรถเมล์กลับหอ แต่พอผมเดินไปได้สักครึ่งทางโบนัสโทรเข้ามา “ป้อง... อยู่ไหนแล้ว มาหาเราหน่อยได้มั๊ย...” เสียงโบนัสฟ้องเลยว่าเธอร้องไห้อย่างหนัก ผมวิ่งกลับไปทันทีและชะงักที่หน้าลิฟท์ “น้องชื่อป้องใช่มั๊ยครับ คุณโบนัสให้ขึ้นไปหาครับ ชั้น 20 ห้อง 2020 ครับ เดี๋ยวผมกดลิฟท์ไปให้” พอผมถึงหน้าห้องเท่านั้น โบนัสวิ่งเข้ามากอดผมแน่น แล้วเธอก็ร้องไห้ๆๆๆ และร้องไห้ ผมไม่พูดอะไรเลย เพราะผมก็ไม่รู้จะปลอบไง ไม่เคยปลอบคน...ทำไมเป็น ผมแค่กอดโบนัสแน่นๆ และเอามือลูบหัวของเธอ “เราเป็นตัวอะไรเหรอป้อง ทำไมไอ้อาร์มมันถึงคิดอย่างนั้น มันพูดแบบนี้กะเราตลอดเวลา มันเห็นว่าเราง่ายเหรอ” “เออ...แม่งคงแค่โมโหแหละ ที่ติดต่อโบนัสไม่ได้อ่ะ..” “แล้วทีโบนัสโทรเป็นสิบๆครั้งอ่ะ ทำไมมันไม่พูดอะไรมั่ง” “เออ ... ไม่รู้ดิ อย่าไปสนใจมันเลย ขุ่นมัวเปล่าๆ เอางี้..วันนี้ว่างนี่นา ไปดูหนังกันมั๊ย” เฮ้ย...ผมเป็นไรไปวะเนี่ย ผมจำได้ว่าโรงหนังครั้งสุดท้ายของผมคือเมื่อตอนผมเข้ามาเรียน ม 4 ครั้งแรกเลย แล้วพี่รหัสที่โรงเรียนพาไป จากนั้น...ผมก็ไม่เคยดูหนังอีก แล้ววันนี้ผมไปชวนโบนัสเนี่ยนะ.... “เดี๋ยวนะ ขอเรานั่งพักแป๊บนะ ตาบวมหมดแล้ว ไม่สวยแล้วอ่ะ” “เฮ้ย อย่ากังวล
แฟนกู ตอน 2 เปิดประสบกาม
แฟนกู ตอน 2 เปิดประสบกาม
โดย magna67t
ผมเงียบอึ้งไปกะคำถามของโบนัส
ทำอะไร? ทำยังไง? ผมทำไม่เป็นอ่ะ เสียหน้ามากๆ...ถ้าผมจะ “เก้ๆกังๆ”
“อืมม์...ไม่เอาอ่ะ โบนัสนอนเหอะ”
“โห...ป้อง เธอบ้าไปแล้ว ถ้าเราไปบอกแบบนี้ให้คนอื่นนะ มันต้องจับเราแก้ผ้าแน่นอน ทำไมอ่ะ เราไม่สวยไม่น่ารักเหรอ”
“เฮ้ย ไม่ใช่งั้นนะ เธอหน้าตาน่ารักดี เราก็ชอบนะ แต่เราเอ่อออ.. ไม่รู้สิ....ทำไม่เป็น”
โบนัสยิ้มให้ผมอย่างที่ผมรู้สึกได้ว่าเอ็นดูผมจริงๆ เธอเอามือมาจับที่หน้าอกผม แล้วบีบกล้ามเนื้อที่หน้าอก และเริ่มเปลี่ยนเป็นกอดและดึงตัวผมเข้ามาจนชิดเธอ กลิ่นที่อยู่ในห้องน้ำ ตอนนี้อยู่ติดกะผมเลยด้วยซ้ำ ไม่ต้องถามนะครับข้างล่างผมจะมีอาการยังไง ผมต้องพยายามหลบตัวหนีไม่ให้ส่วนล่างโดนโบนัส
แฟนกู ตอน 1 นอกตำรา
แฟนกู ตอน 1 นอกตำรา
โดย magna67t
ผมชื่อป้อง ผมเป็นเด็กเรียนครับ...
ผมเป็นเด็กเรียน...ที่หน้าตาดีด้วยครับ...แต่เรื่องสังคมผมแย่มากๆครับ
ผมพูดงั้นเพราะผมเป็นเด็กเรียนจริงๆ เรียนจนผมไม่ได้สนใจเรื่องอะไรในโลกเลยนอกจากหนังสือเรียน คุยกะคนอื่นก็แทบจะเรียกว่าน้อยมากๆ เพราะผมมีแต่เรียน 8 โมงเช้าถึง 2 ทุ่ม หมดวันก็กลับหอ อ่านหนังสือดังนั้นผมจบ ม 6 มาด้วยความบริสุทธิ์ 100% ผมไม่ได้รู้สึกเก็บกดหรืออัดอั้นใดๆทั้งนั้น ก็ไม่ต้องห่วงว่าผมจะบ้ากามเอาแต่ชักว่าว ต้องพูดใหม่ครับว่าผมฝันเปียกมากกว่าชักว่าวอีก หนังสือโป๊ผมได้ดูไม่กี่ครั้งเองครับ และหนังโป๊นี่คือไม่เคยเลย เพราะเพื่อนผมก็เด็กเรียนทั้งนั้น ที่สำคัญผมไม่เคยสนใจอย่างอื่นนอกจากหนังสือเรียน ด้วยความเป็นเด็กโคตรเรียนของผม ผมจบ ม 6 จากโรงเรียนมัธยมชื่อดังด้วยเกรด 4.00 และคณะแพทย์มหาลัยอันดับ 1 ของประเทศก็ไม่ใช่เรื่องยากมากนัก แต่ที่ยากคือเรื่องต่อไปนี้ครับ...
ชี้โพรงเพื่อนให้เยพี่สาวมัน copy
ชี้โพรงเพื่อนให้เยพี่สาวมัน
ผมชื่อพงษ์ พี่สาวชื่อพร แก่กว่าผม2ปี เรานอนด้วยกันตั้งแต่เล็กจนโต แถมอาบน้ำด้วยกันด้วย พอพี่พรเริ่มเป็นสาวก็ไม่ค่อยได้อาบด้วยกัน ตอนนั้นผมเพิ่งย่างเข้า13 พ่อแม่เห็นว่าผมเป็นหนุ่มแล้วเลยให้แยกห้องนอนผมกับพี่พร บ้านเราเป็นบ้านไม้ ห้องนอนพ่อแม่อยู่ตรงฟากตรงข้ามห้องผมกับพี่พร ซึ่งได้ทำแยกห้องแต่ผนังติดกัน พี่พรบอกว่ากลัวผี เลยให้ผมปูที่นอนชิดผนังห้องนอนเหมือนแก แล้วพี่พรก็จะแอบคุยกับผม โดยมองลอดผ่านรูฝาไม้ห้อง พี่พรชอบเปิดไฟตรงหัวนอน บางคืนก็ให้ผมแอบไปนอนเป็นเพื่อนแก
วันอาทิตย์ที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2564
รักยม (R) ตอนที่ 4 - ส่งกลับบ้าน
รักยม (R) ตอนที่ 4 - ส่งกลับบ้าน
โดย assasin008
จิตใจคนช่างแปลกยากแท้หยั่งถึง ก่อนหน้านี้เอกและหญิงยังรู้สึกสนิทชิดเชื้อกันเพราะการก้าวข้ามความสัมพันธ์ก้าวใหญ่ แต่พอออกไปกินข้าวด้วยกันแค่มื้อเดียว ความแตกต่างหลายอย่างก็ทำให้ทั้งสองคนรู้สึกว่ามีช่องว่างบางอย่างขวางกั้นกลางเอาไว้
เอกพักสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์และหันไปมองดูหญิงด้วยความรู้สึกเหมือนว่าเธอสูงเกินเอื้อม ในขณะที่อีกใจหนึ่งนั้นก็กำลังครุ่นคิดคำพูดของคุณยายปริศนา เขาไม่อยากเชื่อเรื่องโชคชะตาอะไรพวกนั้น แต่เขาไม่คิดว่าคุณยายจะแกล้งมาโกหกเขาเพราะหวังอะไรบางอย่าง กระนั้นเขาก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมหญิงจึงต้องมีชะตาอาภัพอะไรแบบนั้น
“ช่วยเหรอ … เหอะ เหอะ เราจะช่วยอะไรได้”
ชายหนุ่มส่งเสียงพึมพำบอกกับตัวเองด้วยรอยยิ้มขมขื่น เขาละสายตาจากคุณหนูคนสวย แล้วหันไปมองซองกระดาษที่มีตุ๊กตาไม้แกะสลักของเด็กแฝด เขามองมันครู่หนึ่งด้วยความรู้สึกไม่ค่อยเข้าใจ จากนั้นจึงหันกลับมาเร่งทำงานของตัวเองต่อ
ไม่กี่นาทีหลังจากนั้น คุณหนูแสนสวยก็เป็นฝ่ายหันหน้ามามองเขาบ้าง เธอทำทีเป็นหมุนตัวมาหยิบของในตู้เก็บ แต่ดวงตาคู่สวยนั้นกำลังจับจ้องใบหน้าด้านข้างของชายหนุ่มด้วยความรู้สึกอันหลากหลาย เธอรู้สึกไม่เข้าใจตนเองอย่างยิ่ง
ถึงแม้ว่าข้อเท็จจริงนั้น เขาและเธอได้มีสัมพันธ์สวาทกันแล้ว แต่เธอก็ยังไม่แน่ใจนักว่าเธอชอบเขาหรือไม่ อย่าว่าแต่จะใช้คำว่ารักที่ลึกซึ้งยิ่งกว่า คุณหนูเช่นเธอย่อมทราบดีถึงความสำคัญของคู่ครอง และเธอแน่ใจว่าพ่อของเธอจะต้องไม่ยอมรับผู้ชายที่แสนธรรมดาอย่างเอกไปเป็นลูกเขยแน่นอน
รักยม (R) ตอนที่ 3 - ชะตา
รักยม (R) ตอนที่ 3 - ชะตา
โดย assasin008
“ไอ้เอก
อย่ามัวแต่ยืนมองซิวะ รีบมาช่วยกันหน่อย ไอ้โป้งมันบ้าไปแล้ว อยู่ดี ๆ
ก็ทำลายข้าวของ ตบตีคนอื่น มาช่วยหน่อยเร็ว ประชุมงานกันอยู่ดี ๆ
มันก็คลั่งขึ้นมาเฉยเลย”
ท่ามกลางสภาพอันวุ่นวายโกลาหลในสำนักงาน
หนึ่งในผู้ชายสามคนที่กำลังนั่งกดทับรุ่นพี่ชื่อโป้งได้ส่งเสียงร้องตะโกนออกมาดังลั่น
เอกนิ่งอึ้งมองดูก่อนจะพบว่าโป้งกำลังดิ้นจนคนสามคนแทบกดเอาไว้ไม่อยู่
คนอื่นอาจจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่เอกนั้นพอจะคาดเดาได้แล้วว่ามันเกิดเรื่องอะไร
เอกรีบวิ่งเข้าไปช่วยก่อนเป็นอันดับแรก
เขาขยับไปนั่งใช้เข่ากดทับแขนซ้ายของโป้ง
ตอนนี้จึงกลายเป็นว่ามีผู้ชายสี่คนที่ช่วยกันนั่งกดทับเอาไว้
และมีอีกคนพยายามเอาเชือกและสายไฟในสำนักงานมามัดตัวโป้ง
แต่โป้งก็ยังสามารถดิ้นจนคนสี่คนเซไปมาเกือบเอาไม่อยู่
เรี่ยวแรงที่แสดงนั้นราวกับไม่ใช่ของมนุษย์
โป้งดิ้นรนและส่งเสียงแผดร้องราวกับสัตว์ป่า
ดวงตาของเขาแดงฉาน ผมเผ้ายุ่งเหยิง
สภาพเช่นนี้เมื่อบวกกับเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ทำให้เอกนึกได้ถึงเพียงเรื่องเดียว
ซึ่งก็คือสิ่งที่เรียกว่าของขลังย้อนเข้าตัว
ของขลังย้อนเข้าตัวคืออะไร?


