กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 31

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 31
โดย saradio

ชายคนหนึ่งอายุประมาณ50 เศษ เดินถือปืนอย่างองอาจก้าวเข้ามา เขาคนนั้นคือ โทกิ เรกะ ดีใจอย่างที่สุดเรียกคนที่มาว่า "คุณอาโทกิ " แล้วเธอก็รีบวิ่งมาหาผม มากอดผมเมื่อรู้ว่าผมรอดแล้ว โทกิก็เข้ามาดู แล้วฉีกเสื้อผมมาทำผ้าพันแผลห้ามเลือดไว้ก่อนพูดว่า "แค่นี้ยังไกลหัวใจ ไม่ตายหรอก" เขาพูดเหมือนเป็นเรื่องง่ายๆ ทั้งที่ผมโดนยิงขาจนเลือดอาบลุกไม่ขึ้น แล้วเขาโทรเรียกรถพยาบาลให้มารับระหว่างที่รอ เรกะ ก็เขาไปขอบคุณโทกิ แล้วพูดว่า "ขอบคุณ คุณอาที่มาช่วยนู๋บุญคุณครั้งนี้ของคุณอานู๋จะไม่ลืมเป็นอันขาด" โทกิกลับหัวเราะเนื่อยๆ แล้วพูดว่า "ไม่ต้องขอบคุณฉันหรอก เพราะฉันก็ไม่ได้จะตั้งใจมาช่วยเธอเท่าไหร่ เพียงแต่เธอมันโชคดีแค่นั้นเอง" .โทกิ พูดพร้อมเรียบๆ อย่างไม่ใส่ใจ ทำให้เรกะกับผม ต่างงงและมองหน้ากันเรกะ เลยถามว่า ."คุณอาหมายความว่ายังไงค่ะ" โทกิ ยิ้ม

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 30

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 30
โดย saradio

ผมเดินเข้าไปในห้องพบท่านประธานพร้อมกระเป๋าเอกสารใบหนึ่งที่ตอนนี้ใส่ของสำคัญของแม่ ที่เหลือทิ้งไว้ให้ เพื่อนำมาเป็นหลักฐานว่าผมหาเธอพบจริงๆ ตอนนั้นผมไม่คิดว่าเรกะจะอยู่ด้วยทำให้ผมยิ่งทำใจลำบากมากขึ้นไปอีก สีหน้าผมเครียดเสียจนยิ้มทักทายไม่ออก และเหงื่อซึมจนมือเปียก เรกะ ทันทีที่เห็นผมเธอก็ยิ้มทักทายซึ่งมันเป็นรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความรักและความคิดถึงแต่เธอไม่ได้พูดหรือลุกขึ้นมาหาผม เพราะต้องรอตามมารยาทให้ผมทักทายพ่อเธอก่อน ผมโค้งคำนับต่อท่านประธานและคุณนู๋เรกะ ตามธรรมเนียมมารยาท ท่านประธานจึงเรียกให้ผมนั่งตอนนั้นผผมไม่กล้าแม้

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 29

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 29
โดย saradio

กลางมองดูเรกะจากไปด้วยความรู้สึกอ่อนใจ เหมือนมองเด็กที่ไม่รู้จักโต แม้เธอจะขึ้นชื่อว่าเป็นผู้หญิงที่มีความสามารถ และฉลาดหลักแหลม จ้าวแผนการและมีความเป็นผู้นำสูงจนตอนนี้ขึ้นเป็นเบอร์หนึ่งแทนพ่อได้อย่างภาคภูมิ ทั้งที่อายุยังน้อย แต่ส่วนหนึ่งในตัวเธอกลับมีความเป็นเด็กที่เอาแต่ใจคิดเรื่องไร้สาระได้อย่างไม่น่าเชื่อ โดยเฉพาะเรื่องความรักของเธอที่มีต่อพี่ใหญ่ กลางนึกไปถึงวันที่เจอกับเรกะครั้งแรกที่สำนักงานตำรวจแห่งชาติในกรุงเทพ ตอนนั้นกลางไปติดต่อขอทราบที่อยู่ของพี่ใหญ่หลังได้ข่าวเหตุการณ์พบผู้รอดชีวิต จากเหตุการณ์ลอบสังหารนักธุรกิจสาวชาวญี่ปุ่นแต่ตำรวจไม่เปิดเผยข้อมูลให้ เพราะกลางไม่มีความเกี่ยวข้องเป็นญาติหรือเป็นอะไรที่เกี่ยวข้องพอที่จะทำให้ตำรวจจะสามารถเปิดเผยข้อมูลให้ได้เพราะใหญ่ยังมีชื่อเป็นพยานในคดีอยู่ ตอนเรกะมาเจอกลางนั้น

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 28

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 28
โดย saradio

ในตอนนั้นทุกคนต่างเป็นห่วงกลาง เพราะผู้หญิงตัวคนเดียวไปญี่ปุ่นทั้งที่ ภาษาเธอก็ไม่รู้ แล้วเธอจะอยู่ยังไงได้ตั้ง 3 ปี แต่ตอนนั้นทุกคนก็ทำอะไรไม่ได้ได้แต่รอฟังข่าวจากมิซากิอย่างเดียว นางอย่างจะไปทำบุญไหว้พระเพื่อขอพรสิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้ช่วยคุ้มครองปกปักรักษาน้องสาวให้แคล้วคลาดปลอดภัย เมื่อนางพูดถึงพระผมเลยนึกถึงหลวงพ่อขึ้นมาได้ ตั้งแต่กลับมาไทยยังยุ่งๆ อยู่เลยยังไม่มีโอกาสแวะไปเยี่ยมท่านสักครั้งก็เลยจะถือโอกาสนี้แวะไปเยี่ยมท่านซะเลย ผมเลยพาสาวๆ ขับรถไปเชียงใหม่บ้านเกิดผมไปที่วัดที่หลวงพ่อเลี้ยงดูผมมา และพาบรรดาเมียทั้งหลายไปกราบนมัสการท่าน หลวงพ่อเห็นทีแรกจำไม่ได้ นึกว่าเศรษฐีที่ไหนมาทำบุญเพราะเห็นท่าทางูมิฐานมีสง่าราศี แต่เมื่อผมเข้าไปใกล้ๆ หลวงพ่อถึงจำได้ ทักว่า "อ่าว ไอ้ใหญ่ นึกว่าใคร" "แล้วหลวงพ่อนึกว่าใครละครับ" ผม

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 26

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 26
โดย saradio

หลังจากที่นางได้พูดคุยกับก้อยก้อยขยั้นคะยอให้นางมาคืนดีกับผม เพราะเรื่องที่ผมรักกับนางมาก่อนทุกคนต่างรู้ดีโดยเฉพาะก้อยที่อยู่กับนางมาตลอด และแถมก้อยยังรู้อีกว่า ลึกๆของนางนั้นยังคิดถึงผมอยู่ ดูได้จากแต่ก่อน ที่เวลาก้อยพูดถึงผมไม่ว่าเรื่องอะไรนางจะไม่อยากฟังและไม่อยากได้ยิน และจะอารมณ์ไม่ดีมันเหมือนไปตอกย้ำเรื่องในอดีตทำให้นางคิดถึง นางถูกก้อยดันหลัง ให้ออกมาคุยกับผมที่ระเบียงส่วนก้อยก็ไปซุ่มแอบฟังหลังประตูระเบียงข้างในอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง นางเมื่อมาเผชิญหน้ากับผมอีกเธอทำตัวไม่ถูกและปั้นหน้าเข้าหาผมได้อยากยิ่งเมื่อนึกถึงเรื่องที่เข้าใจผิดเมื่อครู่ด่าผมอย่างสาดเสียเทเสียแถมถูกย้อนเกร็ดหลอกหอมแก้มไปอีก มันทั้งนึกอายและน่าโมโหผมใน

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 25

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 25
โดย saradio

หลังจากไอ้กิตเป็นหนี้ผมผมก็รออย่างใจเย็น ช่วงนั้นก็เลยหาอะไรลงทุนให้แอนทำ โดยแอนอยากทำผับโคโยตี้เป็นร้านขนาดกลางๆไม่ต้องใหญ่มากโดยใช้งบประมาณ 30 ล้าน ผมก็ให้ทุนเธอไปทำ แอนเลยไปเซ็งกิจการบาร์เหล้าแห่งหนึ่งแล้วปรับปรุงตกแต่งใหม่ให้เป็นผับโคโยตี้ แล้วไปเอาส้มมาช่วยด้วยส้มก็เลยลาออกจากที่เก่ามาช่วยแอนทำร้านใหม่ ส่วนก้อย เธอเริ่มเลิกยาได้แล้วกลับมาสดใสน่ารักเหมือนเดิม แล้วก็กลับไปเรียนต่อ เพราะเป็นปีสุดท้ายไม่นานก็จะจบ โดยเธอยังอาศัยอยู่กับผมไม่ได้กลับไปหานาง และผม ก็ยังรอข่าวของกลางและผู้หญิงของท่านประธานทุกวี่วัน แต่ก็ไม่มีอะไรคืบหน้าไปมากกว่าเดิม นี่ก็ผ่านมาเกือบ 2 เดือนแล้ว จนผมแอบคิดว่าผมจะได้กลับญี่ปุ่นมั๊ยวะเนี่ยถ้าผมหาผู้หญิงของท่านประธานไม่เจอ แล้วตอนนั้นก็เริ่มมีข่าวลือเกี่ยวกับนางที่เอาบ้านและที่ดินเข้า

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 24

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 24
โดย saradio

คืนนั้นผมนั่งเอนหลังหลับ ให้ก้อนนอนหนุนตักยันเช้า โดยมีแอนนอนอยู่ข้างๆ พอเช้ามารู้สึกเหน็บกินขาจนชา ต้องขยับตัว เลยทำให้ก้อยรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาด้วย เธอมองผมที่ขยับตัวอย่างปวดเมื่อยเหน็บกินขา จนเธอยิ้มหัวเราะเบาๆ ว่า "พี่ใหญ่ให้นู๋นอนหนุนตักทั้งคืนเลยเหรอ" "เออ..แล้วคิดว่าเธอนอนหนุนหมอนอยู่หรือไง" ผมบอกพร้อมยืดขาอย่างอยากลำบาก จนก้อยต้องมาช่วยบีบให้เหน็บมันคลาย เสียงพูดคุยของผมกับก้อยเลยปลุกแอนตื่นขึ้นมาด้วย แอนมองดูนาฬิกาซึ่งเป็นเวลา 6 โมงเช้าแล้ว เธอก็เลยลุกจากเตียงไปชงกาแฟมาให้ผม หลังจากแอนชงเสร็จก็เอากาแฟมาให้ ผมหอมแก้มขอบคุณไปทีหนึ่ง แล้วไปนั่งจิ๊บกาแฟบนโต๊ะอย่างชื่นใจ ก้อยมองอยู่ตลอดเวลาที่ผมเล่นล้อต่อกระซิกกับ

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 23

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 23
โดย saradio

ทั้งสองสาวรู้สึกตัวในบ่ายแก่ๆของอีกวัน ด้วยท่าทางอิดโรยและเกียจคร้านเหมือนอยากจะนอนไม่อยากทำอะไรเพราะกำลังรู้สึกหลับสุขสบาย แต่กลิ่นหอมกาแฟ บวกกับชุดอาหารเช้า ทั้งไข่ดาวเบคอนไส้กรอกขนมปังปิ้งก็ส่งกลิ่นปลุกพวกเธอ ให้ลุกขึ้นมาอย่างเลี่ยงไม่ได้ เพราะท้องว่างกันตั้งแต่เมื่อคืนและใช้กำลังไปเยอะ แอนโผเผลุกจากเตียงก่อนเป็นคนแรกในขณะที่ส้มก็เริ่มขยับตัวลุกตามอย่างไม่ค่อยจะตื่นดีเพราะนั่งตาปรือจะหลับต่อ เหมือนจะรอเรียกวิญญาณกลับเข้าร่าง "ตื่นกันได้แล้ว สาวๆ อาหารพร้อมแล้วจ้า" ผมบอกพร้อมปรบมือเรียกสติพวกเธอหลังจากที่ผมนำอาหารจานสุดท้ายออกจากรถเข็นส่งอาหารของทางโรงแรมมาวางลงบนโต๊ะเป็นที่เรียบร้อยที่ผมต้องลงมือทำเอง

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 22

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 22
โดย saradio

เครื่องบินสายเจแปนแอร์ไลน์ลงแรนดิ้งสู่สนามบินสุวรรณภูมิในเวลา 6 โมงเช้า แล้วผมก็รอทำการตรวจประเป๋าตรวจสัมภาระ และเอกสาร กว่าจะออกจากสนามบินก็เกือบ 8 โมง ตอนนั้นมีพนักงานจากบริษัทเงินทุนคิมิยะมาดักรอรับผม2คนซึ่งเป็นคนญี่ปุ่นทั้งคู่ เมื่อเห็นผมออกมาจากช่องทางออกก็รีบเข้ามาทักทายโค้งคำนับ ทั้ง 2 คนนี้เป็นคนญี่ปุ่นและเป็นยากูซ่าเป็นคนสนิทของ ฮิวาตะ ดาเตะ หัวหน้าสาขาที่ดูแลการลงทุนในประเทศไทยทั้งคู่จึงพาผมขึ้นรถตู้วีไอพีที่จอดรออยู่ เพื่อพาผมไปพบหัวหน้าสาขาคือคุณดาเตะ ระหว่างที่นั่งรถไปผมมองออกไปนอกหน้าต่าง ดูบรรยากาศเมืองไทยรอบๆ พระอาทิตย์ที่แผดแสงแดงฉาดในยามเช้า ส่องผ่านกระจกรถเข้ามา ทำให้ผมรู้สึกอบอุ่นที่ได้กลับมาประเทศไทยอีกครั้งถ้านับเวลาก็เกือบ 3 ปีแล้วที่ผมจากประเทศไทยไป นั่งรถประมาณ 1 ชั่วโมง ก็ถึงหน้าบริษัทเงินทุนคิมิยะซึ่งเป็นตึกอาคารทันสมัยสูงหลายชั้นอยู่ในแหล่งเขตเศรษฐกิจสำคัญ

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 21

กามลิขิต ชีวิตหฤหรรษ ตอนที่ 21
โดย saradio
เมื่อ คาบุกิโจเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่ปลอดภัยการท่องเที่ยวในย่านนี้ยิ่งคึกคักกว่าเดิมมีทั้งคนในและนอกประเทศให้ความสนใจเมื่อคนนิยมมากันมาก วงจรธุรกิจของแก็งค์คิมิยะไม่ว่าธุรกิจสีเทาหรือว่าสีขาวที่มีสาขาที่ชินจูกุ ต่างได้รับผลประโยชน์ทางอ้อม ทำให้มีรายได้มากขึ้นตามไปด้วย ไม่ว่าจะเป็นธุรกิจโรงแรม 5 ดาวธุรกิจการทำทัวร์ท่องเที่ยว ธุรกิจร้านอาหาร ผับ บาร์ บ่อน ซ่องร่วมไปถึงร้านปาจิงโกะ ก็มีผลกำไรมากกว่าแต่ก่อน ผมเลยถูกตามตัวไปพบ ท่านประธานทาเอดะตอนนั้น ทาเอดะ มีอาการป่วยเรื้อรัง ต้องอยู่โรงพยาบาลตลอดแทบอาศัยโรงพยาบาลเป็นบ้านเลยไปเลยที่เดียว ผมเลยต้องไปพบทาเอดะที่โรงพยาบาลซึ่งเป็นโรงพยาบาลที่ตระกูลคิมิยะ ถือหุ้นใหญ่อยู่ ดังนั้นบนชั้นที่ 15 จึงถูกจัดไว้เขตพิเศษสำหรับให้ทาเอดะรักษาตัวโดยเฉพาะ และมีการ์ดรักษาความปลอดภัยเพียบทั้งชั้น ผมไปพบท่านประธานที่ห้องนั่งเล่นพักผ่อน เมื่อผมเข้าไปก็ ก็เห็นท่านประธานนั่งเอนหลังบน